İyiki Uyuyorsun...

Çok nadir bu şekilde bende durur..Uyurken işte.Sarıl bana der eğer üşüdüyse aramızda.Sarılırım,anlarımki üşümüş ve babası duymamış onu sarılmamış bu yüzdende bana dönmüş.Hiç boş geçirmem fırsatı.

Dünde böyle oldu..Uyurken gündüz arka balkonu siliyordum uyanmış yanıma geldi.Hemen içeri girdim aldım kucağıma uzandık çekyata..Ve saniyeler içinde tekrar daldı..

İyiki varsın meleğim..

Bu arada gündüz uykuları sadece bir kez,kreşteyse 12 gibi uyuyor,15:30 a taa ki öğretmeni uyandırana kadar uyuyormuş.Babannedeysede 13:00 gibi yatıp 16:30 a kadar..Evde olduğumuzdada cumartesi günleri 12 gibi yatıp 16:00-16:30a kadar uyuyor..

Uykucuuuu...

Ocak Görünümlü Nisandaki Rehavet...

Evet başlıktaki gibi olunca yani nisan ayındayken ocaktaki gibi soğuk ve kötü olunca hava insanın bişe yapası gelmiyor.Yapıyoruzda bloğa uğrayası gelmiyor diyelim...
Ev iş ve dışarısı:)Üçü arasında mekik dokuyoruz..Koşuşturmalıyız bu aralar..
Alyayla çişe başladık ancak havaların malum durumundan dolayı bezi çıkartıp atamıyoruz.İleri geri durumundayız yani...
Birde maçlarımız:)Samsunspor tekrar Süper Lig'e çıkacak diye Samsunda inanılmaz bir hava var.Ne konvoyu nede maçı kaçırıyoruz.Maça Alyasız,konvoya Alyalı katılıyoruz:)Baba koynaya bassana diyen Alya kafasındaki şapkayla oldukça dikkat çekiyor:)




Bademlerim maçta yanımdan ayıramadıklarımdan:)İnanılmaz stresi alıyor:)



Babamız..Çok sevdiğimi söylemişmiydim???



Akşamları dışarı çıkıyorsak Alyayla babası bu haldeler...Normal uslu uslu dururken bir kaynaşma oluyor bir bakıyoruz kaynaşmışlar!
Ayırabilene aşkolsun...



Yasemin teyzemiz meşhur tabi..Seviyoruz onuda fazlaca..acayip egomuzu tatmin ediyor Yasemin teyzemiz ve kocası Engin amcamız...

Alya şu an itibariyle 26.5 aylık:)

Yapabildiklerini saymıyorum artık oldukça aktif.Yapamadığı bir şey yok...Maşallahın önde gideninide koyalım peşine...

En çok sevdiğim yanıda kreşden ben alırken,anneeeee diyerek bana koşması...

Annelik..Evlaklık.Et tırnak gibi işte.

Büyüyoruz...

İş çıkışı kreşden aldım ;diyaloğumuz şu şekilde ... -Alya naynaya mı teyzeye mi gidelim(naynay avm deki oyun parkı) A:Şeyzeye anneci... Teyzenin bankasının orda park ederiz arabayı. A:Anne naynaya daaa.. Ama kızım paramız yok... A:Damam.. İçeri gireriz,Alyadan bir ses teyzeye koşarken.. A:Şeyzeeee paya vey naynaya gitcez anneyle... Kopan banka çalışanları teyzeden kopan 10 kuruş! :)))) Bu fotodada teyzeyi Alya,Alyada teyzeyi çekiyor.Anlaşıyorlar işte.. Sonra gidiyoruz Avm ye..Yolda Alyadan bir ses A:Anne naynaya bascam... -Ama paramız yokki.. A:Mende var anne,bak(elindeki 10 kuruşu göstererek).. Önce Avm içindeki Migrosa giriyoruz alıyoruz iki parça ürünü,kasada bekliyoruz.Ben her zamanki gibi bozukları cüzdanıma değil çantama attığımdan onları bulmaya çalışıyorum,söyleniyorum üff nerde bunlarki diye.. A:Anne bunu al... Sonra Naynaylara gidiyoruz jeton alıcam,ver paranı diyorum hayıy bu benim diyor sıkı sıkı tutarak... Pek paracı:) ------------------------------------------------- 26 aya girmek üzereyken babannemiz geldiği için kreş günümüz gene 3 güne düştü.Ben 5 gün gitmesi taraftarıyım neticede düzeni çok güzeldi. Ancak babannemiz 2 gün bakmakta ısrarlı olup babamızda bu şekilde 3 ay idare edebileceğimizi temmuzdan itibaren artık tamamen 5 güne çıkarmamızı istediğini söyleyince bir şey diyemiyorum.Ama gönlüm 5 günden yana... ------------------------------------------------- Emirden bahsetmiştim.. Alyayı bir kaç kere ısırıp,bir kaç kere yüzünü çizen Emir.En son geçen hafta belini ısırdığını görüp o morluğu şahit olduğumda tepem attı..Malesef... Emir Alyanın aşkı.Çok da seviyorlar birbirlerini ancak çocuğa ne verirsen onu alırsın mantığıyla Aile sevgisini hep ısırarak belli etmiş ve bunu sevgi gösterisi olduğunu anladığından çocuk malesef ısırıyor. Kreş sahipleriyle bu sorunu nasıl çözümleyebileceğimizi sorguladım.Verdiğiniz güven buysa dedim bende bileyim çizeyim yolumu.. Sağolsunlar hemen onlarda Emiri bizden ayırdılar Bir üst sınıfa verdiler.Aileylede paylaşıp Emirin bu huyu konusunda ne yapabileceklerini görüşecekler.Artık ailesinin sorunu.... Nefret ediyorum bu mantıktaki ailelerden...Ne ısırırsın el kadar çocuğu.Ne anlarsın yani... Neyse yazmıyorum...

Havalar Güzelleşiyor...

İşte son Alya:)

Haftasonu yoğunduk.Cumartesi günü İstanbul'dan ve Umreden dönen ananemiz(babannemiz)için evde temizlik yaptırdık.Her zamanki kadınım Nurteni aldım geçtim kayınvalidemlerin evine.Alyayıda eltimlere bıraktık..Tuğçeler pek sevindi haliyle,aynı şekilde Alyada..Özlemişler birbirlerini..Biz temizlik yaparken bir ara öğleden sonra geldiler,emmileri almış 3 çocuğu parka götürüyormuş..İyi de oldu...

Pazarda gene sabahtan babannemizde aldık soluğu.Pidelerimizi yaptırdık ve gittik.Özlemişiz 2 aydır yoktu tabi..Umreden getirdiği hediyelerimizle çocuklar gibi sevindik..

Öğleden sonra gene emmilerimizle dışarı çıktık..Bu da Alyadan bir kare:)

Faytona bindiler,salıncakta sallandılar.Güzel havadan faydalandık nihayet...

----------------------------------------------------

Alyaların kreşinden gene başarılı bir organizsazyon..

''''Sevgili Gelişim Ailesi,

Bir fidanınız olsun ister misiniz?

Öyleyse,

'ŞİRİN KÖY HATIRA ORMANI' Fidan dikme kampanyasına katılıp,çocuklarımızı ve yüreklerimizi yüreklendirelim.Yapacağınız ilk iş katkıda bulunacağınız fidan sayısını sınıf öğretmeninize bildirmeniz.Herkesi bu projeye davet ediyoruz.

1 fidan 5 TL... '''''

Biz 10 fidan alıp kreş olarak ağaç dikmeye gidiyoruz en uygun havada ailelerle birlikte...

Biz Susalım Onlar Konuşsun...

Dağ dağa kavuşmaz insan insana kavuşur misali,facede Alyanın krei ile arkadaşız.O harika hayran olduğum 3 kadın aybaşında dağıttıkları tüm programı uyguluyorlar bununla birliktede ekliyorlar sayfalarına..Neden o ekibi,kreşi,ortamı ve o kaliteyi sevdiğimi daha iyi anlıyorum..
Pardon!..Başlık neydi..Biz susalım,onlar konuşsun...

Alya'nın öğretmeni Burcu eklemiş bunu,Şirinem adıyla..


10 Kasım Atatürkü anma günlerinde kapı girişindeki karşılamaları..

Yakalarına Atatürk'ü takıp poz almışlar..

Ne denir ki bu isme?...

Tiyatro günleri ve çiçek olduğu dakikalar...Bu arada tüm kreşin dahil olduğu program bu.

Alya ve Emir..Çapkın Emir iş başında,Alyanın peşinde:)

Bu pozlar da Emir'in annesi tarafından eklenmiş kendi sayfasına.Kuzum ve küçük aşkımız Alya adıyla:)

Bakıcımız,emektarımız Ümmü teysemis.(Alyanın deyişiyle tabi,Ümmühan teyze yemekten sorumlu)Alya için çok değerli..Karşılıklı bi sevgi onlardaki..

Yılbaşı kutlamalarından bir kare..Soldaki ortak Asiye Hanım.Sabahları arada bir alıyorum onu bize çok yakın oturuyor.Kucağındaki Zeynep..Kucağında Alyanın olduğu bayan Sabriye Abla.Kayınvalidemin psikolog arkadaşı gene kreş ortağı..Aynur öğretmenimiz,yanındakide bizim balımız Burcu öğretmeni Alyanın Noel Baba olmuş:)Ve son olarakda 3.ortak Gül Hanım..Asaletin simgeleri benim gözümde..

Mükemmelsiniz ve iyiki varsınız...

Gene bir veli tarafından eklenmiş siteye güzelliğimin fotosu...

Ailelerin etkinliği geleneksel kahvaltı günümüz:)

Ve son olarak da 2 sınıf.2-3 ve 3-4 yaş arası..

Hepiniz bizim gözbebeğimizsiniz..Gelişim ailesine kuru bir teşekkür yetmez biliyorum ama ben onlara zaten tüm iyi dileklerimi belirtiyorum..

İki Yer Arasındaki Fark...

Detaylıca yazabilirim...
1.Özel sektörde girişte danışmada bulunan kağıtlarda isminizi bulur,giriş çıkış saatlerinizi yazar imzanızı atarsınız.
Kamudada girişte (benim çalıştığım yer için konuşuyorum) kartı geçirirsiniz..
2.Özel sektörde giriş saati 08:30dur,
Kamuda 08:00 de başlar mesai.
3.Özel sektörde bir çay içmeye fırsatınız olmaz çünkü çay içerken müdürünüz yada üstünüz görse laf geçirmese bile imalı bir bakış atacaktır..Bir bardak çay için değmez diye düşünürsünüz.
Kamuda ise vakit bol olduğundan ve çay çok tüketildiğinden olsa gerek 100 adet markaya 12 lira ödemek durumunda kalırsınız.Tabii mideniz içine karbonat koyulmuş çayı içmeye hazırsa..
4.Özelde bir çalışma arkadaşınızın yanına geçemezsiniz nedir ki,görülüp performansıma yansımasın diye..
Kamudada eğer işiniz yoksa arkadaşların masasında takılırsınız..Vakit bol nasılsa..
5.Özelde Öğle yemeğini zar zor vaktinde yani 12:00 den sonra yiyebilirseniz ne ala ki ondada 10 dakika içinde hızlı hızlı yiyip inmek durumundasınız göze batmayayım diye..
Kamuda sizin için ayrılan 1 saat tüm özel işlerinizi yapmanız için bile gereken zamandan daha fazladır.Rahatsınızdır yani no problem..
6.Özelde içeri giren her kişiyle ayrı ayrı ilgilenip tüm güleryüzünüzle hizmet vermek durumundasınız.Tüm kelimeleri tek tek anlayıp hata yapmamak durumundasınızdır.
Kamudada muhtemelen siz amcayı değil amca sizi yanlış anlar!...
7.Özelde müdürünüz sanki başbakan edasında dolaşır ve siz bir şey yapamazsınız.
Kamudada görevli olduğunuz birimin müdürü işini yapar,sizden ektra bir saygı yada pohpohlanma beklemez.Onun için işinizi yapmanız yeterlidir.
8.Özelde çıkış saatiniz 18:30dur ancak siz o saatte çıkmaya kalksanız ertesi gün bir yazı yayınlanır.'Arkadaşlar burası devlet dairesi değil 18:30 da çıkmaya bu kadar alışkın olmayın' diye..
Kamudada kimseye sormadan 17:00 de çantanızı alır iyi akşamlar deyip kartınızı çektirip çıkarsınız.Zaten 10 dak gecikseniz aa çıkmadın mı diye sorgulanır...
9.Özelde işe girerken söylenen haftada bir izin hakkınız sadece söylemde kalır.Bırakın o haftaki izninizi içerde bir kaç haftalık izniniz vardır,kullanmak istediğinizde size söylenen hedefimiz var-yoğun oluyoruz-sana ihtiyacım var-bu işi sen yaparsın gibi pohpohlayıcı sözlerdir.Ağız burun eğsende alamazsın o izni..
Kamuda istediğinde sevkini alırsın,istediğinde raporunu mazeretini.Tek yapılan otomasyon sistemine eklenmektir.Onunda ne işi yaradığı bilinmemektedir.
10.Özelde senin bir ailen olduğu unutturulmak istenir kariyer hedefin yok mu diyerek!?!..Senin eşine,çocuğuna bağlılığın hep gizli kapılar ardında sanki bir tek anne o,bir tek hasta olan çocuk onun çocuğu denir.Ve duyarsın..
Kamudada çocuğun önceliklidir birim müdürüne sadece iletmen yeterlidir.

Bu maddeleri daha da fazlalaştırabilirim.Benim bu kararı almamdaki en büyük nedenlerimden biride Alyam hasta ve babası yoldayken izin almak için satış müdürüne gittiğimde,doktora götür sonra eve bırak;ama mutlaka gel buraya sen lazımsın!..Yani çocuğum hasta,mızmız ve ben annesi olarak gidicem o kafayla kendimi işe vericem de verimli olucam.Ne saçma..
Özelde unutuluyor sizin bir eş olduğunuz,anne olduğunuz,eve gitmeniz gerektiği..Saatlerce patronun arkadaşlarıyla odasında muhabbetinin bitmesini beklersiniz çıkabilmek için..
Saçma sapan işler...
Bugün kızım gene hasta ve ben evdeyim..En büyük huzurumda bu..İlerdede tek gayem yapılacak Kpss ile kalabilmek.Hayırlısı...
Not:Her özel yada her kamu böyledir diyerek genellemeyeyim.Benim çalıştığım iki şirket arasındaki farkları belirttim...

Haftasonu...

Öncelikle Perşembeden itibaren işe başladım..Bununla ilgili bir post yakında:)Özellikle özel sektör ve kamu arasındaki farkları yazıcam:))
Cumartesi ve pazar evde olmak müthişti.
Pazar günü arkadaşlarımızı uyandırıp hadi çıkalım 1 e doğru alırız sizi dedik..Amacımız aslında çok açılmamaktı yakın bir yerlere kaçmaktı.Ama yanımızda bay gırtlak Engin olunca ve et diyede tutturunca hadi dedik ilerleyelim..
Hedefimiz etiyle meşhur Bolaman'dı..Sahil yolu üzeri virajlarıyla meşhur Bolaman..
Önce ufak bir viraj turu attık.Sonrada oturduk Enginin meşhur etcisine..

En güzeli benim kızım elbette...
Yemekler müthişti..Ve o kadar dolu doluydu.Bir kilo köfte yarım kiloda eti ortaya gelen iki çeşit salata kızarmış ekmekle iyi götürdük..En güzelide porsiyon denilen bir şeyin olmaması..
Gözünü seviym Karadeniz insanının..



Şekerim Yaseminim çekmiş bunuda..Pek beğendim:)


Bolaman Tepesi.Enfes bir manzara..O keskin virajlardaki her adım zaten çok güzel.Az cesaretiniz varsa her durulacak yerde durabilir bu güzelliği izleyebilirsiniz..

Yasom benim.Canım arkadaşım..

Eee gitmeden de bir foto çekinmek gerek diye düşündük.Yaratıcılık o biçim bizde...

Saatlerin nasıl geçtiğini anlamadık.Ki şüphesiz en mutlu Alyaydı..Eee şımarıklık yapacağı 4 kişi vardı..Bir Enginde bir babada durdu..Oyunlar şarkılar havada uçuştu..

Tekrarını yaşamak dileğiyle diyelim :P

Karmaşık Kurmaşık İşte..

Çoooook uzun zamandır oldu olacak diye beklediğim kamu kurumundan sonunda cuma günü haber geldi.Çok sevindik tabi ama neticede memur değilim,sözleşmeli olarak şirket çalışanı olarak görünüyorum filan.Mesai saatleri sabah 8-akşam 5.Haftasonu ve tüm resmi tatiller mevcut.Ve KPSS ye girerek birde performans sınavını kazanarak memur olma şansım mevcut.
Ancaaaak...Ne kadar köfte o kadar ekmek gibi oldu.Mesaisi az,çalışma saatleri rahat bu işin geliri de az tabi.Az da derken elbette şükürler olsun iyi ama tomotivde kazandığım paranın yanında adı bile edilir cinsten değil...
Otomotivde maaşın yanısıra,araba başına prim,taktığın her aksesuar (tavan çıtası,navigasyon,paspas,çelik jant,zenon far..vs.),yapılan kasko,kullandırdığın kredi sana prim olarak döner.Birde hedefi tutturduğundan dolayıda ekstra ödeme yapılır dilan..Güzel paradır yani.Bununla birlikte harcadığın mesai,çıkış saatlerinin çok geç olması,her zaman bakımlı ve moralinin yüzde yüz iyi olma ihtimali,sabrının her zaman için en üst seviyesinde seyretmesi gibi dezavantajları mevcut...
Ben geçen posttada yazmıştım zaten yoğunum bırakabilirim filan diye..Ancak işler gerçekten bırakma yada bırakmama durumuna gelince umduğum kadar kolay olmadı.
Mesaisi az,çalışma saatleri rahat ama maaşıda az olan devlet kurumumu;
Çalışma saatleri yoğun,yıllardır dibini bucağını iyi bildiğim ,tatil sayısı az ama geliri çok olan otomotiv mi..
Çok sordum kendime bu soruyu.Herkese sordum..Sonra bir gece hiç uyumadım düşündüm...Hangisi diye..Kararımı Alyamı düşünerek devlet kurumu olarak verdim.Ve bunu açıklamak için geçtim satış müdürünün karşısına.3 günlük bir süreçti.Çok zorladı beni..
Sırf bırakmayayım diye maaşıma yapılan ekstra zam,kreşin parasının yarısını ödeme teklifi,nerdeyse iki katına çıkan prim sistemi filan..Haftada bir gün tatilini verelim kesinlikle,birde erken çık gibi müsamaalar...
Tekrar oturdum yerime..Zaten işimi çok seviyorum bu bir gerçek..İstedim mi satamayacağım bir müşteri yok benim.Çünkü arabama,markama çok güvenirim.Dolayısı ilede bunu yansıtırım karşı tarafa.Showrooma gerçekten araba bakmaya girdiyse biri takibimle ona araba satarım.Aksesuarı,kaskosunuda ben yaparım..Satıcılıkta üçkağıtçı çok..Ben hiç öyle olmadım.Hiç ama.Bir şey oluyorsa olur dedim,olmuyorsada olmaz.Ya-pa-mam...Bundan dolayı zaten otomotivde referansım güçlüdür.
Satış müdürüm,patronum 3 gün boyunca ikna etmeye çalıştılar.Evet benden memnunlar biliyorum ama ya sonrası..Yani bir akşam çıkarıladabilirim ne kadar iyi olursam olayım.Neticede adı üzerinde özel sektör..
Derken pazartesi herzaman çok düzgün gittiğim otomotive sıfır makyaj ve spor giyinerek gittim.Anladılar elbette..Sonrası çok ozr oldu.Nasıl ayrılıcam egzoz kokusundan diye saatlerce ağladım..Neticede yıllarım geçti benim bu sektörde..
Vedalaştım tek tek.Yıkamadaki çocuklar,servisdeki stajerlerle bile.Çok güzel bir ayrılık oldu.Patronum,satış müdürüm her zaman kapımız açık sana dedi,istediğin zaman tekrar başlayabilirsin.Full kadroda olsak senin yerin hep baki dediler filan...Ağlayarak ayrıldım..
Şimdi evdeyim.Evraklarımı hazırlayıp bıraktım,işbaşı yaptırmalarını bekliyorum..
Hayırlısı olsun benim,kısım ve ailem için inşallah...

:)

Evden çıkıcaz Alyanın keyfini beklediğim dakikalardan biri..Almış eline kreşde hediye edilen kitabını sonya,sonyaa diye diye okuyor:)Okusun tabi de onu kreşe bırak sonra işe geç derken ben 15 dakika rötarlı gidiyorum:))

Tam bie maymun oldu..Sakız çiğnemeyi öğrendi 2 yaşıyla birlikte.Şakız çiğnicem diyor bize:)

Her lafa verilecek bir lafı var..Herşeye ama.Sebep sonuç ilişkisi mükemmel..

2 yaş sendromu bizden uzak sanırım maşallah diyelim şu anlık pek bir durum yok.Kreşe gidiyor olmasıyla atlattık gibi bu durumu..

Yemesi gayet iyi,yemicem diyor önce tabağı görünce ama sonra itirazsız yiyor.Kreşdede aynı durumdaymış.Kreşe bayan pimpirik olarak gene yemesini istediklerimi götürüyorum.Her gün kahvaltısına katsınlar diye yumurtasını,ikindisi için muzunu,kahvaltısı için fındık ezmesini,kırılmış cevizini götürüyorum.Güzel bir kahvaltı,öğlende mutlaka içinde et yada tavuk olan çorba yada yemek yanında az yoğurduyla ,ikindide muzuna dahil edilen bir dilim ikinci meyve(elma,portakal,kivi)akşamda eve gelir gelmez tazecik pişirdiğim ekmek içi koyup yedirdiğim yemeğini yiyor.Yemek yapamasamda tavuksuyu çorba,yayla çorbası,mercimek çorbası favorilerinden..Patates püresine gene hayır diyemiyor.Dediğim gibi beslenmesi istediğim düzeyde.

Hastalık ateş filan yok.Keyfi yerinde.Aramızda yatan Alya şebeklikle uyanıp babasına doğru aykamı dayiiim(arkamı dayıyayım)diyerek yüzü bana dönük kendince oynuyor..

Babasıyla hala sevgili gibiler.Hatta yapışık ikiz desem tam yeri...

--------------------------

Gelelim bana..Bir kriz anımda işi bırakabilir burayada yazabilirim artık dayanamadım ayrıldım diye.Yoğun iş tempom ve bitmek tükenmek bilmeyen istekler bana bir anda bu kararı aldırabilir.Ciddi ciddi tempolu ve yorucu işim.

Bilemiyorum her an her kararı alabilirim...Neticede mecbur değilim...

Otomotivi seviyorum ama ileriki kariyer hedeflerimde malesef yok otomotive dair birşeyler...Müdürlük filan ise aklımın köşesinden hiç geçmeyen bir durum..Eğer buradan kaçarsam muhasebe üzerine eğitimlere katılıp,var olan yeteneğimide gösterip muhasebe yolunda ilerlemek istiyorum.

Mütevazilik diz boyuuuuuuuuuuu:))))

İyiki Doğdun Bebişim..

Güzel kızım,hayattaki duruşumuz,çiçeğimiz hayattak dostların olsun.i tek varlığımız..
Dilerimki yürüdüğün yollarda yeni başlangıçların ve hayallerin olsun.Zor gününde yanında bulunabilecek gerçek dostların olsun.Başarısızlık,keder ve kötü yazgı senden uzak;düşlerin gerçek olsun..Hayatının her dönemi kalbinin güzelliği,şu anki en saf halinin yansıması gibi geçsin.İçindeki çocuğu,yüreğindeki umudu hiç yitirme..
Bu satırlarla kutladım kızımın doğum gününü..

Yegane varlığım..En değerlimin yaşını.

O akşam neneye bir büyük pasta aldık,alt katımızda oturan büyük amcalarıda çağırıp orada bir pasta üfledik.

Aslında mümle üflemeyi iyi değil diyor büyüklerimiz.Geleceğin aydınlık günlerini üfler karartırmışsın..Batıl inanç ama hep aklımda...
Ve pazartesi günü.Beklenen gün oldu.Alya arkadaşlarıyla kutladı doğum gününü.Sınıflarında 5 kişi var aslında.Emir,Duru,Rüzgar,Zeynep ve Alya..
Ama biz bir üst sınıfıda dahil ettik.Güzel gayyulu pastası ile iznimi alıp gittim.Tuğçe ablasınıda okuldan aldım.Ben gittiğimde emmisi,babası ve Mert abiside ordaydı.Alt katta oturduk biz.Alyaların sınıfı üst katta..Pastası hazırlandı,içeri girdik hepsi oturuyor bu şekilde:)


Kolları bağlı.Bu çiçek olmuş halleri imiş:)Yerim onun çiçekliklerini ben..Hepsi pırıl pırıl hepsi mükemmeller..İyi ailelerin çocukları olmaları yanısıra kendileride pek tatlılar.İçime sokasım geliyor vallahi..
Pastasını Burcu öğretmenle üfledi Alya.İki yanında oturan Mert abisi ve Tuğçe ablası:)Ve biz..Güzel sağlıklı senelerimiz olsun inşallah..

Emimiz...Birtanedir kendileri..Her daim varlığı ile hayatımızda..

Alyanında mama saati tabi.Evde kendini babaya hazırlatan,altını aldıran Alya kreşdede aynı şeye devam etti..Baba yediysin dedi.Babasıda yedirdi:)

Ve okulumuzun hediyesi.Burcu Öğretmenimiz veriyor.Kocaman bir hikaye kitabı.Hep Alyanın elinde şu anda..

Şımarma dakikaları son olarakta...

Koşturmalı ama bir o kadarda güzel geçti herşey..

Kendimle gurur duydum,ne kadar güçlüyüm ve ne kadar bilinçliyim diyerek..Alyayı kreşe en önemlisi güvenebileceğim bir ekibe emanet etmenin gururunu yaşadım ben o gün..

Çiçek olup kollarını kapatmaları,pastaları önlerine koyulduğu halde dualarını okuyup öyle pastalarını yemeleri yedikten sonra elhemdülillah Allah olmayanada versin demeleri;ellerini yıkamak için sıraya girmeleri filan..

iyiki anneyim,iyiki Alyanın annesi,kocamında karısıyım...Ne diyeyim..