31 Aralık 2010 Cuma

Karışık...

Diyorum.. Alya Derin Sönmez zaman: 02:05 0 Dusunce

Otomotivin en kötü kısmı elbette eğitimler..
Çok sık olup bi kaç olunca hele bide bir çocuğunuz varsa of poff durumları ortaya çıkıyor.18inde ilk eğitim var,17sinde gidip 21inde döneceğim kısmetse.Aklımda Alya,4 günüm onsuz nasıl geçerki??
Şimdiden karalar bağladım yaslardayım...Bi değnek değse ve eğitime başkası gitse...

Bugün Alyanın yılbaşı partisi vardı gözünde gözlükler kafasında şapkalar eğlencenin dibine vurmuşlar okulda.Sabah karşı ateşlenmesine rağmen başka bir arazı olmadığından gönderdik gene de;ki alışmasın hasta olupda yatmaya diye..Tembel teneke olmasın..
Düzenliiyor ateşini ölçtü öğretmenlerini ateş düşürücüsünü verdiler öğlende.37,5da syretmiş genel olarak..Şu an 35 sularında ben de yatabilirim demek oluyor bu...
Bu fotoğrafı babası babannesinde çekmiş geçen akşam görünce dayanamadım aldım hemen.Her hali ayrı bir güzel ayrı etkileyici..
Bugün zil çalmış,yengesi yine okuldan alıp babanneye bırakmıştı bugün.Babası filan otururlarken anne dellddii hadi baba addii demiş..Bir dakika oturamıyor,içeri girsemde kapıda kalıyor elinde montu.Hemen eve gelmek istiyor yada addi diye sokak istiyor.Henüz ayıramasamda bunu istiyor bişeler:))
Malum yarın yeni yıl biz gene kayınvalidemlerle kocaman aile yemeğinde olacağız.Sonrada tombalamıza oturup 2011e girmeyi bekleyeceğiz..2010 hiç bir şey almadı benden..Aksine güzel kızımızın büyümesine daha çok şahit olduk bu sene,bereketimiz bolluğumuz arttı,yeni bir araba aldık,yeni bir iş sahibi oldum,şükürler olsun Rabbime..
Şimdi herkese mesajım facede de yayınladığım üzre;
Yeni yılın kellere saç,hastasına ilaç,züğürte para,sıvacıya mala,işsize iş,dişsize diş,olmayana çocuk,üşüyene gocuk,çekemeyene anten,dengesize terazi,nazar değmişe hoca,evde kalmışa koca,dırdırcıya akıl,onu çekene sabır vermesini dilerim.İyi seneler;) :)))

28 Aralık 2010 Salı

Baaaydı...

Diyorum.. Alya Derin Sönmez zaman: 23:27 0 Dusunce

Her hali o kadar değişik o kadar farklı ki,gün geçtikçe ve biz bir önceki günnden daha farklı konuşmalarına hareketlerine şahit oldukça anlıyoruz bunu...
Babamızla konuşmalarımız karıcım-kocacım şeklinde olduğundan Alyanın babasına seslenmesi gocacaımmm şeklinde:)
Karıcımı söyleyemiyor onun yerine babasını çağırma stili babacim..
Bugün kreşe bırakırken kahvaltı yaptırmadım geç kaldığımdan dolayı.Öğretmenlerine söyledim Alya kahvaltı yaptırmadı lütfen yaptırın diye.Öğretmeninin kucağındaki Alyadan bize cevap;damam anne? :)Akşamları tam 18:30a kadar bırakmıyoruz hala kreşde.4 gibi okuldan çıkan yengesi gidip alıyor babannesine bırakıyor sağolsun.Yengesini görünce yanında Tuğçeler yoksa pek sevinmiyormuş ama Tuğçeler varsa Duğğçe diye koşup onları elinden tutup içeriye çağırıyomuş del dell diye..
Uzun zaman üzerine ben yıkadım onu.Babası yada babannesi yıkıyordu,pazar akşamı benimle bıcı bıcı yapmak isteyince aldım.Fıskiyeden suyu bana tutup ıslattiiim anneee diye bağırdı,su döktükçe ohhh ohh yaptı..
Sabahları evden çıkmalarımız tam bi facia oluyor artık.Giyindiğimiz halde 15 dakika kadar Alyanın Gayyu keyfini bekliyoruz.Kaka da yaparsa vay geldi halime durumunda oluyorum.
Bu akşam eve geldik,babamız erken gelmişti.Mutfaktaki sandalyenin üzerine çıktı her zamanki afacanlığıyla ileri geri sallanmaya başladı.Alya hayır Alya hayır derken,Alyaaaa diye bir cırlayıverdim..
O an birbirimize 10 saniye bakmışızdır..Ben bir boğa kızgınlığındayken onun babaaa diye sandalyeden inip babasının yanına koşup anne baaaydı(anne bağırdı) demesi herşeyi alt üst etti..Bağırmışım..Tühh bana:)
Şikayetlerimiz had safhada,dedeyi babanneye,babanneyi babaya,teyzeyi bana şikayet etme durumu mevcut..
Sanırım büyüyor..Büyoyoruz bizde onunla birlikte..

26 Aralık 2010 Pazar

Mutluyuz..

Diyorum.. Alya Derin Sönmez zaman: 12:45 0 Dusunce
Bugün pazar..Hava kırık.Kahvaltımızı yaptık,sıcacık evimizde ben bilgisayarda;baba kız da koyun koyuna uykuda.
Dün Alya Tuğçelerdeydi.Yani eltimde.Sabahtan bırakırken acaba dedim durur mu,ama içeri girer girmez beni bıraktı bay bay yaptı ve hemen uzaklaştı kapıdan.Bende geldim işe.
Gün içinde sürekli konuştuk eltimle.Alyanın keyfinin yerinde olduğunu çocuklarla oynadığını,mutlu olduğunu söyledi..
İçim rahat işyerinde yoğun yıl sonu kampanyalarını atlatmaya çalıştım bende.Bugün çalışmayacağımdan dolayı iş bırakmamaya çalıştım.
Babamızın sürpriziylede yoğun tempomdan 15 dakikalığına ayrıldım.Yılbaşı hediyesi ne zamandır istediğim dokunmatik telefonu almış gelmiş yanıma deli:)Samsung Wifi,beyaz.Uzun zamandır alırız almayız demiyordu ama bir anda almış gelmiş..Neye uğradığımı şaşırdım,bu jesti karşısında.Güle güle kullanayım inşallah:)
Akşamda iş çıkışı geçtik eltimlere.Alya gündüz sadece 1 saat uyumuş.Ayşegül Abla kucağına almış uyutmak için.Tuğçeden bilmişce bir şekilde'anne o öyle uyumazki,bırak ben uyutayım''cevabı gelmiş.Tuğçe ablasının yatağına yatmışlar birlikte sadece 1 dakika içinde Alya uyumuş:))Küçük anne tuğçe..

Alya keyfini bozdurmak istemiyor Mert de onun yanına yatmaya çalışırken babamız yakalıyor bu pozu...


Biz gittiğimizde hala birbirlerine doyamamışlardı.Biz çaylarımızı içerken onlar deli gibi oynuyorlardı topu topu 1 saatlik uykuyla duran Alya saat 10 a gelirken babasının kucağına baba eee eee diyerek oturdu:)Alya babasının kucağında,Tuğçeyle Mertde koltukta uyuya kaldı aynı dakikalarda..
Güzel bir akşamdı,Alya içinde güzel bir gün oldu..Devamını tekrar beklediğini söyleyerek bizi uğurladılar sağolsunlar...

----------------------------------------------------------------------

Ve bugün..Kahvaltıdan önce ..
Babakızın aşkı..Nispeti bu şekilde yansıdı fotoya..



Evlat aşk..
Evlat can..
Herşeyden öte..
İyiki varsın prensesim...İyiki varsınız..







17 Aralık 2010 Cuma

Kuzucuk..

Diyorum.. Alya Derin Sönmez zaman: 14:16 0 Dusunce

Nasıl seviyorum nasıl özlüyorum anlatamam..
Burnumda tütüyor sürekli,çok zor oluyor o anlarda çalışmak..Aklım hep onda.Gözümün önünde anne yaağğğ deyişi..Şımarması.dudağıma gelip öpmesi.O patates ayaklarını uzatıp öpp demesi,kreşde öğrendiği aç kapa oyununu yapması..Ali Babanın bir çiftliğini söylemesi,5e kadar sayıp 5 den sonra yedi-üç-on-attıı demesi..

Şu an yazarken bile çıldırıyorum.
Yeterince vakit ayıramadığımı düşünüyor bu sebeplede dolu dolu yaşıyorum her dakikayı.Sabah evden çıkarken son dakikaya kadar oynuyoruz onunla,makyaj yapmakla harcamıyorum o değerli vaktimi.Hazırlanıp sadece göz altı kapatıcımı sürüyorum.Sonra da ya babanneye yada kreşe bırakıp işe geçiyorum.A-B-C noktalarını düşünelim.A noktasında oturuyorum, B noktasında çalışıyorum,C noktasında babannemiz oturuyor ve merkez orası zaten.Her gün önce A noktasından C ye geliyorum,sonra B ye geçiyorum.Akşamda yine önce B den çıkıp önce A ya sonra Cye geçiyorum..Yol ve koşuşturma yoruyor zaten.Araba olmasa bu tempo beni ne ederdi hiç bilemiyorum...Babamız işe daha erken başlamak durumunda olduğundan o çoğu zaman kendi gidiyor..Bende şirkete arka kapıdan girip önce lavaboda makyajımı yapıyorum,sonra mesaiye başlıyorum;)
Alya artık koca kız oldu..Her dediğimizi diyor,cümleler kuruyor kendini ifade ediyor.Kreş çok çok yaradı ona.İletişimi zaten çok güçlüydü,dahada güçlendi.Öğretmenleri için Alya bir değişik.Kreşin maskotu imiş.Gerçekten de ırakırken hissediyorum bunu gururluyum..Şirinliği sempatisiyle hepsinin gönlünü kazanmış,sıcak kanlı güleç kızım benim..
Kreşde oynadığı oyunları evde tekrarlıyor,şarkıları söylüyor.bizimde katılmamızı alkışlaa anne diyerek istiyor.Sorularımıza cevap veriyor,geçende küpesi düşmüş.Alya küpen nerde dedim;gelen cevap;güpe duğçe alldı..Hımm...Küpesinin arkası düşmüş,Tuğçe ablasıda küpesini kaybetmesin diye kulağndan almış..
Zaten artık altın değil gümüş nazar boncuğu aldım.Halkası vardı altın tekini kaybetti,top küpesini takmıştık onunda teki kayıp.Babamız hemen el koydu bu duruma gümüş alarak..
Sevindirici diğer bir gelişmede katı gıdalara olan sempatisi.Keki yiyor artık koparıp koparıp.Helvayıda.Tatlıyı tüketmeyi daha çok seviyor.İştahı da yerinde bir kaç gündür.Balık yağını kullanmaya devam..
Birde mekan tanımaları..Arabamızı tanıyıp ona koşması yanında beklemesi filan.22 aylık bir çocuk için gayet normal değil mi? :)

13 Aralık 2010 Pazartesi

Ölüm...

Diyorum.. Alya Derin Sönmez zaman: 13:19 0 Dusunce

Yaklaşık 2 haftadır hastanedeydi Aliye..
Güler yüzlü arkadaşımız,hayatı tozu dumana kadar hızlı ve kaliteli yaşayan,ardında bir kalp bile kırmadan tertemiz bir geçmiş bırakan güzelimiz..
Eşiyle çıktığı cumartesi gecesi eğlencesinde bir anda geçirdi..O an yığıldı yere.Ve başladı onun için tehlikeli saatler.72 saat kritik dendi önce..O gece hastaneye gittiğimizde eşimle gecenin 11i olmasına rağmen o kalabalık iyiliğinin göstergesiydi.
Tümçevremiz,arkadaşlarımız,ailelerimizden birileri vardı orada..Hastane bahçesini doldurmuştuk..Ağladık,ağlamanın fayda etmeyeceğini anlayınca dualarımıza başladık..
2 haftadır dualarımızdaydı Aliye.
Aslında kendimizi hazırlama evresimiydi bilemiyorum..
Yoğun bakıma kimse alınmaz kuraldır ya bu..Artık isteyen içeri girip görebiliyordu Aliyeyi..Doktorlar adeta kendinizi hazırlayın son kez görn diyorlardı..
Ve bu sabah acı haber geldi..
Yağan yağmur sanki onun içindi..
Bizim gözyaşlarımızdı..
Bu zamana kadar bir hık demeyen Aliye içindi..
Uyanıp kalktım ben şaka yaptım be deliler demesini beklediğimiz 29 yaşındaki arkadaşımız içindi.
Olmadı..
Kazanamadı..
Bizde kaybettik onla birlikte..
Onun gibi biri daha karşımıza çıkar mı bilemiyorum..
Güzel arkadaşım..Melekler hep seninle olsun..

11 Aralık 2010 Cumartesi

Makinemiz Yok..

Diyorum.. Alya Derin Sönmez zaman: 03:22 0 Dusunce
Fotoğraf makinemi evin içinde kaybedince hem foto çekemiyorum hemde olanlarla yetinmek zorunda kalıyorum.Ne ediyim? :) Bu soğuk havada içimiz ısınsın bari diyerek koydum bu fotoyu..
Bizden haberler çok güzel:nazar boncuğu:
Alyanın yadırgama evresi geçti gene,kreşinde mutlu.Öğretmeninin boynuna atılması var ki hele beni sinir eden..Neyse orada mutlu olası yeterli benim için..Artık koşa koşa içeriye giriyor,elindeki oyuncağını götürerek göstererek.
Zaten kreşin en küçüğü olduğu için 2008lerle aynı sınıfta Alya.Bu onun için inanılmaz faydalı oldu farkı fark ediyorum..Çok dillendi söylemediği yok gibi..
Geçende telsiz telefonu almış,yenge Alya getir bana onu kızım diyince gelmiş 'yeyine kooodum ' demiş:)
Gayyyyusunu izlerken sesi kısıksa eğer Alyadan bir ses ' annneee sesini aç'...
Alya ne yaptın bugün okulda kızım diyen annesine 'hhhiiiiççç' diyen bi çocuk oldu.. :)
Annesi gibi laf çok maşallah...
Pazar günü çalıştığım için perşembe izinliydim birlikte temizlik yaptık ana kız.Çok zevkliydi,ikimizin başında taçlar elimizde bezler.Ona gardropun köşeleri ve kapının alt kirişlerini sildirdim.Yalap şap oldu ama olsun en azından tozu kalmadı:)))
Oyunlar oynadık birlikte temizlik yaptık.11 gibi yattık birlikte ben 12de kalktım.O uyurken diğer işlerimi toparlıyım dedim ütülerimi yaptım.Evimi sildim.Yemeklerimi yaptım.Kuzum saat 3ü geçiyordu uyandığında.Gayyusunu izledik,güldük birlikte laf atarak gayyuya..
Hava güzel olmasına rağmen canım hiç dışarıya çıkmak istemedi çok özlemişim evimi.Kızımla sere serpe uzanıp televizyon izlemeyi sorumsuzca..
Akşama babamız geldi,yemeğimizi yedik birlikte.Tatlımızı da çayımızla hallettik..Güzel bir gündü.Özlediğim bir gündü..Bu pazarda ailece keyfini çıkarırız umarım..
Gelelim işe..Fasülyenin faydalarına der gibi oldu ama..
Araç satış çok zevkli,iletişimde olmak;onları birer araç sahibi yaparken o heyecanı paylaşmak..Kapıdan girdikleri ilk andan sonra hayatlarında olmak.Aracı anlatmak,test sürüşüne çıkmak..Sonrasında bir çay içerken birlikte kredi koşullarından bahsetmek..Sonrada O satış sözleşmesini imzalamak..Nufus cüzdanını alıp kapora almak..İşlemlerin başlaması,kredinin girilmesi,evrakların tamamlanması,faturanın kesilmesi.Plakanın çıkarılması..Ve araç teslimatı..Aracı a dan z ye her donanımıyla anlatıp anahtar parasının alınarak müşterinin gönderilmesi.Ertesi gün elinde bir yaşpasta yada baklavayla gelmeside ayrı bir güzellik..Sanki anahtar parasını bırakan o kişi değil gibi..Sonra güzel süren sotluklar..
İşimi çok seviyorum..Ama çalıştığım yeri değil.Hala alışamadım.Hala zorlanıyorum..Belkide onlar gibi olamadığım için.Dedikoduyu sevmiyorum,sadece işimin başındayım.Çenem işim için çalışıyor,işim için muhabbet ediyorum çoğunlukla..Bir iki kişi var,satış müdürmüz ve satış ekibimizle gayet iyiz ancak iletişim çok çok az.Didişme ve höt höt genelde bizim şirkette.Neler değiştirebilirim diyorum ama insanın ailesinden alamadığını ben nasıl bu yaşlarından sonra vereyim..1.5 aydır çalışıyorum ama psikolojik olarak acayi etkileniyorum.Geçende bi konuşayım dedim,ocakta çıkacağımı söyliyim satış müdürüne..Sonra dedim ne için,kim için..Anormal olan ben değilim ki,onlar..
Bir ortam var,birbirlerine güvenmeyen birbirleri hakkında sürekli konuşan ancak yanyana geldiklerindede toz kondurmayan..O birbirleriyle ilgili şikayetlerini satış müdürüne anlatırken hallerini gördüğüm için belkide ikili oynamalarını midem almıyor..İyi olabilirler ki o da tartışır.ama ben korkarım öyle insanlardan,ki hayatım boyuncada uzak durmuşumdur yüzüme ayrı arkamdan ayrı konuştuğunu bildiklerimden..Bunun uyumsuzluğunu yaşıyorum..
Prim sistemi çok çok iyi bir çok firmanın üzerinde.Ama insanın çalıştığı yer evinden daha fazla vakit geçirdiği bi yer.Ne ediyim ben parayı huzurum yoksa diyebiliyorum..
Bakalım gittiği yere kadar...
Birde çok yorulmamın ve işimle ilgili yan şeyleri yapmanında beni yorması cabası elbette..Müşteri girişleri,bandrol alımı filan.O bandrol listesi acayip karışık,bi düzene sokamadım gitti:)
Şimdilik işle ilgili haberlerim bu şekilde...İyi olur umarımm...

2 Aralık 2010 Perşembe

Çirkinn.....

Diyorum.. Alya Derin Sönmez zaman: 22:27 2 Dusunce

Çirkinsi şımarıksı gülüşleri..Canıma can katan.Ömrümü uzatan..
Artık haftada 3 gün gidiyor Alya kreşe.Bu sabah izin aldım,gittim görüştüm tekrar hem ödemeyi yaptım...
''Çocuğunuzu yorun,ne kadar yorar-tempoya alıştırırsanız ilerde o kadar uzak olur yavaşlıktan odak sorunundan..Rahat bir yaşama alıştırırsanızda sürekli rahat bir ortam ister ve ilerde zorluklarla karşılaştığında hemen pes eder..Temposu olsun koştursun,bir şeyler öğrensin.Yorulsun '' dedi psikolog kreş sahibimiz..
Çok da mantıklı geldi bana..Sene sonundada artık tamamen kreşli olacağız.Ultra durumlar hariç.Gene babanne sevgisini alacak,babanne dede torun iletişimi çok güçlü olacak..
Köşe yastığı gibi körelmiş bi çocuk istemiyorum.Hareketli,atik,elli ayaklı olsun benim kızım.Yorulmak nedir bilmesin istiyorum.Uyuduğunda dinlensin,ertesi gün yine aynı tempoyla koşuştursun istiyorum..Koşuşturdukça üretsin,aklı başka bir yerde bedeni başka yerde olsun istiyorum..Pratik,aynı anda 4-5 işi yapabilen,yaptığına doymayan daha fazla tempo arayan bir çocuk bir genç kız olsun istiyorum..
Çok şey mi istiyorum..
Annesiyim..
Onunla ilgili kararlarda sadece benim..Bugün bunu başardım..
Daha bizi kim tutar...

1 Aralık 2010 Çarşamba

Anne İşte..

Diyorum.. Alya Derin Sönmez zaman: 22:56 0 Dusunce
Bu sabah Alya kreş günü olduğunu bilircesine huysuzdu.Herşeye tepkili,ağlak bir durumda evden çıkarken bile mutsuzdu..Ayağındaki ev ayakkabısını çıkarmak istemedi,suyunu eline aldı sadece..
Kreşin kapısına geldiğimizde arabayı daha park ederken binaya baka baka anne hayıy hayııyy demeye başladı..Binanın dış merdivenlerini temizleyen teyzemizle konuştuk biraz,kapıyı öğretmenimiz açtı.Arkadaşları geldi yine kapıya,Ayaaaa geedii diyerek.Ama Alya bu..Durur mu,ayrılmak istemedi.Boynuma tutuldu,öğretmeni gel Alyacım hadi diyip aldı elimden.Hemen kapıyı çektim üzerine.
Dışardan her zamanki gibi dinledim,Alyanın sesi kesilince bindim arabaya işe geldim.Aklım Alyadaydı her zamanki gibi.Gün içinde bir sorun olmamasına rağmen,genede aklım oradaydı..Kendimi işe veremedim uzun süre,gün içindeki toparlamam gerekenleri toparladım ancak işte öylesine bi toparlama.
Sonra hemen kreşin sahibini aradım,içimdekileri anlattım ona.Endişelerimi.Alyanın babanne,kreş,haftasonu teyze ve yenge ile büyümesini.Bunun Alyadaki etkilerini..
Çocuğun bir elden çıkmasının her zaman için en iyisi olduğunu söyledi Gül Hanım uzun uzun konuştuk sağolsun..Haftada 3 güne çıkaralım dedik kreş gününü,onun için daha iyi olacağını söyledi bana.Ve anlattı..
Alyanın ikindi uykusundan kalktıktan sonra diğer arkadaşları gibi bugün ilk defa yatağını topladığını.Tam toplayamamış.Yorganını bi o yana bi bu yana savurmuş.Pijamalarını katlıyormuş sözde ama rulo yapmış tabi.Öğretmeni çok gülmüş bu haline Alyanın..Bunları duymak da çok etkiledi beni.Kararımı vermiştim aslında haftaya 3 gün çıkaracak Alyanın haftasonu unuttuğu kreşi pts göndererek tekrar hatırlatacaktım..
Babamızı aradım,sen bilirsin senin için hangisi mantıklıysa onu yapalım dedi bana..Bunun huzuru ile işe verdim kendimi..Alyada iyi tabi,daha ne isterim..
Akşam olup eve gelince babannemizin haftada iki gün kreş için yeterli olduğunu,kendisinin yorulmadığını aksine seve seve baktığını söyleyince tüm hayallerim gitti.Ben onun yorulduğunu biliyorum.Ben yeri geldiğinde bir çocukla baş edemezken o 3 çocukla nasıl uğraşacak ki..Sinir sistemi iyice yıpranacak filan ..
Olmadı tabi..Sağlık olsun..Şimdilik gene düzenimiz yada bu şekildeki düzensizliğimiz devam edecek..
Hayırlısı..



Seni çok seviyorum..Defalarca yineleyebilirim bunu..Yinelerkende ağlayabilirim..
Blog Widget by LinkWithin

Beni Sevenler:)

Kimler Gelmiş??