Ananemin Geçirdiği Zor Günler..

Çok içimi yakan hastane odasında çektiğim fotoları var ananemin ama ekleyemiyorum buraya.Belkide son günlerini yaşıyor ananem..
Yaklaşık 4 yıldır yattığı yerden kalkamayan,tam anlamıyla yatalak kelimesinin kendi için uygun olduğunu düşündüğümüz ama dile getiremediğimiz ananem..
3 haftadır hastanede.Doktoru artık hastaneden çıkaramayacağını,tüm tahlillerinin sınırda olduğunu söylüyor.Zaten beslenmesi bile yok,serumla besleniyor.O derece yani..
Dağ gibi,hanım ağa gibi gördüğüm ananemi o odada o yatakta görmek fena canımı acıtıyor.
Daha fazla çekmesin istiyorum,Rabbimin işine karışılmaz ama bu süreç çok acı..
Teyzemler beni çok da istemiyorlar hastaneye.Bebeğin var kızım,burası mikrop yuvası neticede sen çok gelip gitme diyorlar.Ama sürekli teyzemi telefonla arayıp bilgi alıyorum.
Sağolsun Babamız gidiyor,duruyor yanlarında..
Elimden bir şey gelmiyor ki yattığı Ondokuz Mayıs Üniv.Hast.bana sadece 5 dakika mesafede..
Zor..Çok zor..
Ölüm Allahın emri..