Her sabah kalkar kalkmaz cırlarım.Eğer annem duymamakda ısrarlıysa bacağı benim yatağıma kadar olan annemi dürterim.Gülerek uyanır,alır beni yatağımdan:)Bazende babam alır.
Sonra aralarına alırlar,oynarız bir süre.
En sevdiğim andır bu dakikalar..
Babamın tepesinde oynar otururum genelde.Babamın hiç sesi çıkmaz.
İşe gitme saati yaklaşıncada yataktan kalkar,ben ağlamaya başlarım.
Annem çoraplarımı giydirir,ben hoop popom aşağı yataktan inerim.Babamın peşine giderim.
Babam banyodayken kapısını çalarım sürekli.Vururum vururum.Bir yandan da bağırırım ona.Baktım olmuyor kendi kendime konuşurum.Kızarım:)
Annem o arada kahvaltı hazırlar babam istediyse,istemediyse evdeki kek yada puaçadan babama işyerinde yemesi için hazırlar.
Babamın gitme vaktidir artık.
Bir eline çöpü tutuşturur annem.Ben ağlarım arkasından.Ağlarım ağlarım.Kapıda.Annem uzaklaştırır.Ya balkona çıkarız,ya cama.Babamı gönderdikten sonrada gireriz içeri:)
HEr sabah böyledir,fikstir.Değişmez;)
0 Dusunce:
Yorum Gönder
Güzel düşüncelerinizi bizimle paylaşır mısınız lütfen?