Alya Doğana kadar Neler Yaşadım...

Bugünkü boşluğumdan olsa gerek Alyaya hamileliğimi öğrendiğim günü yazmak istedim.Ona hatıra kalması açısından..
Alyadan önce bir hamileliğim daha olmuştu,ordan başlıyayım.Ne demişler söz gider yazı kalır.Aklı erdiğinde an be an ne yaşadığımı unutabilirim ama burayı asla!..
'006 Temmuzda evlendiğimizde çocuk düşünmüyorduk haliyle de hiç böyle hevesli değildim..Sonra ne olduysa bebek istemeye başlamıştık.Ki kistlerim olduğunu öğrendim.Doktorum önce kistleri temizleyelim dedi.Yaklaşık 6 ay sonra ilk bebeğime hamile olduğumu öğrendim.Sorunsuz gbi gözüküyordu herşey.Doktorumda destekliyordu beni.7.haftada bir düşük tehlikesi geçirip hastanede 3 gün kadar yattım..Ama ne yatma berbattı..Sırtım hep yatakta,elimde serum..Gayet güzel geçiyordu hamileliğim..Genel olarak iyiydim.Ayda 2 kere doktoruma gidiyor durumumu takip ediyordum.16.haftada cinsiyet öğrenmeye gittiğimde eşimle doktorum hay Allah neden böyle oldu dediğinde gözlerim faltaşı gibi açılmıştı.Bebeğin kalbi durmuş meğerse.Ölüymüş içimde 10 gündür filan.İyiki seni zehirlemedi dedi bana.Oradan nasıl çıktığımı bilmiyordum ağlaya ağlaya.Ben bizim arabadayım eşim şirket arabasında ikimiz ayrı ağlıyorduk..Eve geldi herkes.O gece kalabalık bir topluluk beni teselli etme durumundaydı.Hiç bir şey anlamıyordum.Hemen ertesi gün yattım hastaneye tahlillerim yapıldı.Doktor normal doğum yapacaksın dediğinde korkumu anlatamam.Alamayız dedi rahmi çok zedeleriz..Serum ve hapla normal doğum başlatıldı..Akşam 6ya gelirken idrarımın geldiğini düşünerek tuvalete gittiğimde meğerse normal doğum başlangıcımmış benim.Hemen hemşireye bağırdık,yanımda o gece teyzemin kızı kalacaktı.Hemşire kenara geç dedi.Bebek çıkıyordu inanamadım,ablam bebeği çekip çıkardı.Plesenta içerde kalmıştı,hemen kürtaja alıyoruz dediler.Çok ağladım..Yatakları tırmalaya tırmalaya resmen.Şubat 9du,bebeğim artık yoktu...
e tabi büyük bir travma geçirdim,1 hafta raporluydum.Herkes yanımdaydı,ama ben tek kalmak istiyordum.Kimseyi istemiyordum.İşe başlamayı bu kadar isteyeceğim hiç aklıma gelmezdi..
Doktorum 3 ay korunma önerdi,sonra bırakabilirsiniz dedi.Biz çok bebek istediğimizden 3 ay sonra tekrar bıraktık.Hemen hamile kaldım..Kist filan olmadığı için..

28 Haziran 2008 de Önce bir idrar testi alıp kendim yaptım sonuç pozitif çıktı.Ki hala saklarım o testimi.Sonra ikinciyi,o da pozitif çıktı.Eşime kimseye söylemeyelim bu kez dedim,tamam dedi.Ama endişeliydim ne yapacağım ne oldu konusunda..30 Haziranda dayanamayıp kan tahlili yaptırmaya karar verdim.Aynı gün şirketten başka bir arkadaşın düğünü vardı,aynı işyerimde çalıştığım kızarkadaşımı almaya gitmeden kanı verdim Anadolu Hastanesine.
Düğün sonrası arkadaşı bırakıp tekrar döndüm hastaneye.Sonucum çıkmıştı,bayan sevinçli olarak verdi tahlil kağıdımı.Hamileydim 2.kere ama içimdeki korkuya engel olamıyordum nasıl olacak diye..
O gün zaten kardeşimle,halamla ve sadece kayınvalidemle paylaştık durumu.Duyulmasın istedik birde.Ertesi gün doktorumdan randevu alıp muayenanesine gittim.Baktı kese görünüyordu yaklaşık 5 haftalıktı Alya..Bu kez dedi riske atmayacağız hemen kan sulandırıcı iğneye başlayacağız.Diğer bebekteki ameliyatımda kanımın fazla olması sebebiyle kan pıhtılaşması mevcuttu çünkü bende.Bunu kaybetmeyeceğiz dedi.
Hemen multivitamine,corasprin ve kan sulandırıcı iğne olan innohepe başladık.Önce her gece doğumevine gidiyordum iğneyi vurdurmak için.Sonra deri altı iğnesi olduğundan çok bast dedi doktorum,eşin öğrensin.Eşime gösterdi.Artık o vuruyordu iğnelerimi..
Kollarım mosmordu ama.Yaz olduğu içinde kolsuz giyemiyordum kısa kollularla geçiştiriyordum..
Şirkettekilerde bildiği için hamileliğimi benim için rahat bir dönem başlamıştı.Doktor için rahatlıkla izin alıp çıkıyordum..
Derken aşerme dönemine girdik.Ama ne aşerme..Canım hep tuzlu ve ekşi şeyler istiyor,tatlılardan kusuyordum.Yağlı,salçalı yemekleri görmek istemiyordum.Yemekhaneye bile çıkamaz olmuştum.Pilav,çay,ekmek de yiyemiyordum.Yoğurt,ayran,peynir kireç gibi geliyordu bana.Berbat bir dönemdi be o...
Sadece çubuk krakerle yattığım günlerim var...
Ağustosun 15ine yakındı işte 12.haftayı dolmuştum kontrollerimde doktorum cinsiyetini söyledi bana.İçime hep doğduğu gibi Kızdı bebeğim..Ayda iki kere gidiyorduk muayeneye.Sağolsun ne muayenede ne de gecenin bir yarısı açtığım hiç bir telefonda zıt bir hareketini görmediğim Ersan Bey bu işe çok sevinmişti..Çünkü 2 kızı vardı:)
Herkesi aramıştım kız oluyor diye..Çok geçmeden isminide bulduk..Ben Derin ismini istiyordum,kardeşimde Alya.İsim ve soyisim olarak çok yerinde bulduk.Zaten cinsiyetini öğrenir öğrenmez ismide bulundu gibi oldu..
Derken taşınma telaşımız başladı.Ev sahibimiz çok sevdiğimiz evimizi satmaya karar vermişti,bize oturun demişti ama eşim durur mu..Biz ev ararken zaten ben hamile kaldığımı öğrenmiştim..Bu sefer kirada oturmayacaktık,aile büyüklerimize ait olan aile evine geçecektik.Giriş kat boş,2.katta eşimin babannesi ve bekar olan halası,üzerinde amcası,Onun üzerindede biz oturacaktık.Atakent denilen semtte cadde üzeri deniz manzaralı bir ev.Biraz büyükçe bir ev orası başka:) Telaşıda ayrı bir post konusu.Evin içinin yapılması filan..
Bir hafta sonu izin alıp eşyalarımızı kayınvalidem,kardeşim,eşim ve ben bir gecede toparladık.Pazardı da taşındık.Herkes yanımdaydı sağolsun,kardeşim,en yakın arkadaşım Özge,2 eltim,2 kaynım,kayınvalidem,kayınpederim,alt katta oturan amca ve karısı.Herkes bir yerden tutup bir gecede yerleştirdiler beni..Yorulmuştum ne kadar az iş yapsamda..
Ara ara olan kanamalar beni çok korkuttu..Doktorum 13.haftada rapor yazacağım sana yatacaksın böyle olmaz dedi.İşim araç satış olduğundan yoğun tempolarımdı bunun nedeni..Eve gelip düşündüğümde gerçekten çok yorulduğum için olduğunu idrak ediyordum..Ve bu bebeği kaybetmek istemiyordum.Her gece iğne oluyordum çünkü bu bebek için ben..Ve bir karar aldım...
Ertesi gün hemen satış müdürüne mail attım.MAil yoluyla bizim şirkette olduğu için iletişim güzel bir mail yazdım.Mazeretimi bildirdim bu sebeplede ayrılmak istiyordum dedim..Neticede işlerin aksaması benim yüzümden olmazdı..
Aynı gün bayi sahibimiz çağırdı beni yanına.Satış Müdürü aynı mailli onada göndermiş.Biz ayrılmanı istemiyoruz dedi.Ama bebek için sana ücretsiz izin verelim,bu da 1 eylül itibariyle olsun.Bebekten sonra gel dedi..Kafama da yattı.Çünkü ben çalıştığım firmayı gerçekten seviyordum,işimide tabiki..
Kollarımdaki morartılar herkesin dikkatini çekiyordu,millet dayak yiyorum sanıyordu..Bilmeyen düşür tabi..Bu arada yakın çevremdeki herkese saçma gibi geliyordu bu iğne olayı,bir bebek kaybı oldu diye olurmuymuş hiç iğne...
Ama kmseyi duymadım,dinlemedim ben..Sadece doktoruma güvendim eşimde bana çok destek verdi sağolsun..Her söylenene inat yaptık iğnemi..
İşten ayrıldıktan sonra evdeydim artık.Ayaklarımı uzatıp keyfini çıkarıyordum doğacak kızımın..HEr halinin fotosunu alıyor,videosunu veriyordu doktorum..
22.haftayı sürerken şirketten bir telefon geldi..O dönemde işler çok kötüydü konuşuyordum zaten.Araç satışı çok çok çok düşmüştü.Bayi sahibi utanıp sıkılıp ssk mı durdurmak zorunda olduklarını söyledi.Tamamen zorunluluktan.O kadar utanarak söylemişti ki ben onun utanmasına ezildim.Ayrılma isteğimi kendileri reddetmişlerdi çünkü.Dedim ne demek,o kadar iyisiniz ki hiç üzülmeyin.Olabilir.Bana tekrar çalışmak istersen olurda bir gün gene bekleriz demişti..Ki düşünüyorum:)
Aşermemde bitmişti yavaş yavaş.Hamilelik bana sanki ayrı bir güzellik kattı.Kız alır güzelliği derler ama çevremin söylemi bu..Kilo artışımda çok yavaştı,sadece karnım büyüyordu..(ki ben doğumdan sonra kilo aldım zaten:) )
Bebeğin aşağıya çok yakın olması,başının aşağıda olması sebebiyle doktorum erken doğum olabileceğini söylediğinde çok ağlamıştım..Neden diye..Normal doğum yapacaksın diye zorlaması ise tam bir fiyaskoydu benim için..Bir doktor zorlar mı hiç,benim doktorum zorladı.Hiç bir sorun yok,normal doğum yapacaksın sezeryana alamam ben seni filan diye..Ben ısrarla sezeryan isterken o normal doğumda kararlıydı.Bana ben sezeryan yapmıyorum,hekim değiş o zaman diyecek kadar ileri gitti..Biliyor ondan vazgeçemeyeğimizi..Ki hep derim o benim kahramanım,doktorum değil diye..
Son 2 hafta kala ağlaya ağlaya muayenesine girip iğne olan bir hastanın normal doğum yaparken öldüğünü söyledim ve çok korkuyorum dedim.Yapamam asla dedim..
O Gaddar adam gitmiş,yerine beni anlayan hak veren biri gelmişti.Ağlama dedi bebeğe birşey olacak..Kadınlar erkekleri herzaman gözyaşları ile kandırır bu tecrübeyle sabit:)
23 Şubatta 40 haftam dolarken resmen beklercesine doktorum bana gün vermyordu.Sancılarım başlamıştı.Şişmiştim artık.Karnım aşağıya düşmüştü.Eşim ayaklarım için dolma ayak diyordu:)))))Dalga geçe geçe kızımızın ayaklarıda benimki gibi oldu:)Bu da ayrı tabi..
17 şubatta hastaneye çağırdı beni yarın alıyorum sezeryana dedi..O keyifle kayınvalidemlere dönüp bir sucuklu yumurta yemişimki:)))
Geriside burada..
http://alyaderinsonmez.blogspot.com/2009/07/ben-alya-deringumbur-gumbur-geldiiimm.html


Güzel oldu be...