Hın Hınn Çekilin Yoldan Vahşi Batıdan Geliyorlar....

Artık 22 ayını yaşayan bir çocuk oldu Alya,bebeklikten çıktı.Koca bir kız..
Babasına naz yapan,ikisiyle aynı ortamda duurlmaması için elinden gelen yapan bir çocuk..Babaa babaa diye mızmızlanan bir çocuk..
Anne diye ağlar bebeler değil mi?Hııh o da ne,ne annesi.Kapı gibi babası dururken anneyle kim uğraşır..Baba..Tek hayatımız baba..Herşeyimiz baba...
Gün içinde ne babanneyi,ne kreşteki öğretmenlerini yoruyormuş Alya.Gayet ılımlı olumlu..KEyifli.Ama babayı gördü mü,o çocuk gidiyor yerine çekilmez sürekli mızırdanan babayada nefes aldırmayan bir çocuk geliyor..
Bu ara telefonlara koşma başladı Alyada.Ev tlfnu çaldığında nerde olursak olalaım koşturuyor,allooo diyor büyük kız edasıyla..Babannemiz pek dertli bu durumdan,tlfnu açıyor sonra bana vermiyor.Masanın etrafında dört dönüyoruz telefonu almak için diyor..Kadını 1 ayda 10 senelik yaşlandırdık diye düşüüyorum artık..
Bu arada kendi kendine 5 e kadar sayabiliyor.Biz alfabeyi çok söylerdik birlikte a-b-c...diye devam ederdik.Hepsinide tekrar ederdi benimle.Sonra rakamlara geçtik.22 aylık olupda ilk 5 rakamı ezbere bilmesi bence gayet iyi bir şey:)
Gün içinde çok özlüyorum onu.Şirkete ailesiyle gelen birilerini görünce etkileniyorum,helede Alyam gibi küçükse çocukları..Hemen kızımı arıyorum seisni duyuyorum..Annecim dediğinde bitiyorum..
Artık herşeyi konuşuyor.Demediği şey az gibi,cümleler kuruyor.Dudağını kabarta kabarta.Kuzum benim..
Ama mızırdanma olayı felaket.İstediğini ağlayarak yaptırma olayımız başladı.2 yaş sendromu başlıyor mu ne diyoruz.Geçende kreş öğretmeniyle bunu konuştuğumuzda Alyanın bir çok çocuğa göre evden uzaklazma psikolojisini bu şekilde yenmeye çalıştığını söyledi.Mantıklıda geldi..
Hala çabuk kandırılıyor.Ağlarken bi anda başka bir konuşmayla,hikayeyle yada objeyle kandırabiliyoruz onu.Unnutuyor yada unutmuş gibi yapıyor:)
Gayuu hala favorimiz.Geceleri yataktan gayyu diye ağlayarak uyandığı oluyor.Hemen gayu bebeğini yanına alıp tekrar uyumaya devam ediyor..
Gün geçtikçe haraketleride değişiyor elbette.Bugün ayağındaki ayakkabısını aşağıya atmış balkondan.Anlam veremedik yaptığına.Mantık aramakda saçmalık mıdır bilemiyorum ama,eskiye dönmesek diye düşünüyorum.Çünkü bir dönem alağıdan attıklarını toplamak için günde 5 6 kere iniyorduk..Unuttu derken gene başa dönmesek iyiydi be...

Geçen akşam çok sevdiğimiz arkadaşlarımız geldi..Alyaya 3 çift ayakkabı almışlar.Diyorum ya benim kızım çok nasipli çok kısmetli diye:)


Güzel bebişim,mis kokulum..Annesini Can'ı..

Alya bu ara fotoğraf çekimine başladı.Babası eline verip nereye basılacağını söyledi o da anladı!!

Bu aşağıdakiler en iyileri,zira bir sürü poz çekiyor olsun basıyorum ya der gibi:))

Bu arada ne kadar estetik görünüyor Alyayı oyalamak için sehpaya babaısnın koyduğu çekirdekler..O gece o çekirdekleri her bir yerden topladık salonda..Neyse amaç neydi geliimi iyi olsun:P :))))

Ah be kuzum göbeğimi çekmesen iyiydi.. :))

ÇEkirdeği dişleriyle açmayı öğrendi alya bu aralar.

Hepsini değil ama çocuğunu açabiliyor artık.Tuzluymuş acıymış hiç önemli değil..Yeterki kırılsın çekirdğein kabuğu:)

Çok özlüyorum hep aklımın bi köşesinde.Ne yapıyor acaba diye düşünüyorum sürekli.Geçer di mi?İnşallah geçer...