12 Ocak 2011 Çarşamba

HerZaman Alya..

Diyorum.. Alya Derin Sönmez zaman: 23:46
Alya'nın hangi halini anlatsamki bilemedim..Büyüdü çok büyüdü..Hiç bir konuşmasına yetişemiyorum artık..

Hadi dedeni çağır mama yesin diyen babannesine damam diyip;dedeye gidip dedeee yemek hazzııırr demesine mi şaşırayım;

Yoksa dün izinliyken temizlik yapma derdindeyken bana anne anne diye seslenip buyayıda sil,pislenmiş demesine mi bilemiyorum..

Tek bildiğim herşeyi idrak ettiği ve tam net olarak konuşması..

Kreşe karşı bağlılığı had safhada.Arabayla binanın önüne gelince,yaşasın diyerek alkış yapıyor.Öğretmeni yada bakıcı ablaları açar açmaz kapıyı biz gelddikk diyor.Hemen onlara atlıyor..

Yemesi düzenli bu aralar.Benide bunaltmıyor,gözünü seviyim balık yağının :)Kreşdede öyleymiş,babanneside aynı şeyi söyledi.Artık bir yemek tabağını yiyor,kaseleri bırakalı çok oldu..Pütürlüyle savaşımız devam ediyor,keki,yaşpastayı ve patates cipsini isterse yiyor.İstemezse öğürüyor..Saldım bende,keyfi bilir.

Kapıları açıyor zil çaldığında,telefonu ise hiç kaçırmıyor.Babannesinde Tuğçelerle savaş içinde.Genelde Mertle kapışıyorlarmış,Mert küçük abi.Sağolsun Alyayı alttan almasa halimiz duman.O küçük,o kardeşin diyor babannesi;o da evet babanne Alya benim kardeşim diyor..

Yaşıtlarıylada aktiviteler değişti,koşturmalardan çok elinde kağıt kalemle çiz boya diyi birbirlerini gaza getiriyorlar.Geçenlerde arkadaşlarımıza geçmiştik,gecenin ilerleyen saatlerindeki halleri :)







Beni gördüğünde annecim geldi diyor,babasınada babacim..Arada bir bizim konuşmalarımızdan etkilenip kocacim diye kaptırıveriyor.Koptuğumuz anlar işte o zaman..

Burnunu çekiyoruz hala ancak artık öcü deyip hık yap dediğimizdede sümkürüp burnundakini yarım yamalak da olsa çıkarıyor.

Dünden bugüne birde nur topu gibi pişiğimiz var.O kadar dikkat edilmesine rağmen nasıl oluştu anlayamasakda daha iyi gibi.Kreşinde yıkıyorlar artık bez değişimlerinde poposunu.Bizde evde öyle.Daha söndü gibi..

Kreşinden çok memnun olduğumu söylememe gerekde yok sanırım.Haftada üç gün gidiyor,bu ay sonu babannemiz halamızın yanına gidecek sonrada Umreye filan derken 45-50 gün yok.Bu sürede kreşi 5 güne çıkarıyoruz.Şubat 1 itibariyle yani..Daha çok aktivite daha çok oyun demek elbette.Babannemiz burada olmadığı için benim de Alyanın doğum günü olduğu haftasonu full çalışmam gerektiği için(17sinden 22 şubata kadar iki arkadaşımız yurtdışına gidiyor)doğum gününü Alyanın kreşinde yapacağım.Bu kararı aldım.Bir güzel pasta biraz süsleme ve konsept olarak alacağım tabak,masa örtüsü filan beni çok heyecanlandırıyor..Güzel olacak inşallah.




3 gecedirde uyuyamıyoruz.Sanırım köpekdişlerini çıkarıyor gece babasının üzerine atlıyor,ağzını tutup acıyor diyerek.Dün akşamda babannede kaldık,gecenin yarımında bizi dikti ayağa.Calliou izleyecekmiş.Tabi nerde o saatte yumurcak.Babannesi hemen birçizgi film kanalı buldu Alyada 02,30a kadar izledi..Sonuç:Gündüz uyuyuklayan bir anne,yorgun bir babanne...



Çok mu yorgunum sahiden? :)






1 Dusunce:

Minişin annesi on 14 Ocak 2011 23:36 dedi ki...

Merhaba,
zaman öyle çabuk geçiyor ve o kadar hızlı gelişiyorlar ki insan bazen neye şaşıracağını bilemiyor gerçekten..
Ayrıca yorgun olmanıza rağmen gayet hoş görünüyorsunuz. ;)
Sevgilerle

Yorum Gönder

Güzel düşüncelerinizi bizimle paylaşır mısınız lütfen?

Blog Widget by LinkWithin

Beni Sevenler:)

Kimler Gelmiş??