Anne Olunca..

Bugün babamız ters yönde yolda...İmkansız yetişmesi Alyaya,alamaz..Geçde gelecek birde.
Bizdede ay kapanışı inanılmaz yoğun bir gün,Bir bardak çayımı yarılayamamışım..Faturaları düşüyorum,müşterilerimin kredi para transferlerini takip ediyorum..Kredi girişlerini yapıyor,araçlarımın aksesurlarını takıyorum filan..Benim gibi iki tane olsa anca...Zaman su gibi akıp gidiyor saat olmuş 17:30..Eyvah diyorum Alya alınmalı...
Bu arada Gece ateşlenip kusan kuzumu iki kere yokladım kreşi arayarak.Hiç bir arazı yok..Ama var bir şeyler...Su çiçeği olabilir mi diye kuruyorum bu aralar kafamda?
Satış müdürümüzüze soruyorum,Alyayı alıp geleyim ben iyisi eve geçmiyim diyorum..Yok diyor bir arkadaşı yönlendirelim.Sağolsun dışarı işimizi halleden satış destek arkadaşımızı gönderiyoruz..
Arka orta koltuğa emniyet kemerini takıp oturtmuş yavrumu..Kapıdan bir girdi Alya surat 5 karış.Kucakta ayakta putsileriyle..Şaşkın ürkek...Beni gördüğü an dudaklarını büküp ağlaması bittiğim an...

Hemen masama oturtuyorum onu..Satış müdürümüze gelen bir koli kekten veriyor müdürümüz.Alyaya başlıyorum yedirmeye...Masama kurulmuş halde...Çok seviyorum seni..


Hala alışmaya çalışıyor plazaya..Anne gayyu aç diyor tamam diyorum bilgisayarda işim bitti nasılsa.Elindeki kalemle heryeri çiziyor bu arada..Hadi bir poz daha annem..

Ne olursak olalım anneyiz işte..Terlemiş mi diye bakıyorum plaza biraz soğuk çıkış saatimiz yaklaştığı için kaloriferler ısısını kaybetmiş klimalar yeterli gelmiyor..Dışarda azar azar yağan kar..

Eve girer girmez babasına koşu..Oynaştık yemek derken şimdi uykuda..Ateşi varla yok arası..Hasta olmasın diye gözünün içine bakıyorum..Olmasın,olmasın noluuur olmasın...

Mışıl mışıl uyuyor bebeğim..Annesinin guzusu..