19 Nisan 2010 Pazartesi

Acı Kaybımız...

Diyorum.. Alya Derin Sönmez zaman: 23:27 5 Dusunce
Dün gece babamızla otururken bir telefon saat 23:20.Arayan Gülçin Yengemin telefonu gösteriyor..Allah Allah diyorum ananeme bişe mi oldu acaba?
Samet abim..Kuzenim.
-Gülşah ananemi kaybettik canım..diyor..
Duruyorum sadece.Tepkisizim..
-Ne zaman abi diyorum..
-22:30 sularında,şimdi cenaze arabası hazırlanıyor;siz hastaneye gelmeyin.Eve geçersiniz;diyor..
Alya ne olacak peki..Çocuk uyuyor..
İmdadımıza her zamanki gibi alt kattaki Yenge yetişiyor,babamızın Yengesi.Arıyoruz o saatte onu,hemen geleyim diyor.Dur Yengecim muhallebisini yedireyim diyorum,öyle gideriz acelesi yok.Zaten uyuduğu için Alya o da yanına uzanıp uyuyabilirler diye düşünüyoruz.
Alya2yı yediriyorum,kardeşimi arıyorum.Beni de alın diyor.Ananemin evi ortamızda kalıyor,biz atakentteyiz,Ananemler Atakumda sahilde,Babamların evi şehirin tam göbeğinde.
Yenge geliyor,çıkıyoruz evden.Yasemini alıyoruz.Ananemlere girerken ayaklarımın titrediğini hissediyorum.Kınalı kuzum,Bembeyaz tenlim,cnım canım Ananem öldü..İnanmak çok zor..O kadar güçlü,maddi manevi her zaman hanım ağa gibi olan bir kadının 4 yıldır yataktan çıkamaması,son 1 aydır Fakültede yatması,mamalarla beslenmesi ve bu sonuç..İnanmak zor cidden..
Evdekiler çok kötü tabi..Teyzemlerle(bekar teyzem ve ananem birlikte yaşıyorlar) aynı katta yengemlerin yazlık olarak kullandıkları ev de açık.Yengemlerin evinde kadınlar,ananemin evinde erkekler var..
Ortada salonda ananem yatıyor,beyazlara sarılı..ağlıyorum,ağlıyorum.Ağladıkça aklıma annem geliyor daha çok ağlıyorum..
Gece 3 e kadar oradaydık,eve döndük.Fatma Yenge ve Serkan bizdeler.Yarı uyur yarı tv izler pozisyonda.Sağolsunlar..
Eve döner dönez yattık ama ne anladımki uyumaktan..hiç bir şey..
Sabah kardeşimi gönderdim işe,evi toparladım.Amacım evi toparlamak,Alya uyusun uyansın meyvesini yedirip ananemlere geçmek.Evi toparlarken telefonlar başlıyor,sağolsunlar iki hattımdan da ulaşıyorlar bana.Biriyle konuşurken,öteki çalıyor kapatıyorum konuştuğumu diğer telefonumu cevaplıyorum filan..İki telefonum 5 dakika durmamıştır komidinin üzerinde..
Alya uyuyor uynıyor yediriyorum onu Yengeye bırakıp gidiyorum ananemlere.Biz dayım tarafında oturuyoruz.14:30 da cenaze(bu kelimeyi söylerken bile içim yanıyor)gelecek diyorlar yıkanmaya götürülmüş ordanda morga..
Annemin ölümünde hissetmiştim yüreğimdeki o acıyı tekrar hissediyorum..Yaşadıklarından olsa gerek ananeme hiç birini yakıştıramıyorum ben..
Oysaki ölüm bizler için değil mi?Kabullenemiyorum işte:(
Kardeşim de geliyor çalıştığı bankayla arada 10 dakika bir mesafe ya var ya yok hemen dolmuşla geliyor oda.Kocam da kayınpederimi alıp geliyor.Kalabalıklaştı ananemlerin evi..Çay ikram ediyoruz.
Kocam geliyor bizim tarafa,geliyor araba diyor hadi..İniyoruz aşağıya..
İşte burada kopuyorum,cenazeyi görünce.ananemi orada görünce..O arabada..Çok üzgünüm çok..
Ananemi son bir kez gördük,aklımdan neler geçmediki..
Daha sonra onlar namaza oradan da defnetmeye geçtiler,ben eve geldim.Sonuçta bana ihtiyacı oln kızım yaklaşık 6 saattir yanımda değildi..
Alyayı aldım öptüm kokladım..
Saat 6 ye gelirken babamız aradı,geliyorum diye.Kardeşim de geldi,hemen yemek hazırladım.Patates kızarttım,tavuk naget vardı deepfrezde,köfteyle ikisini kızarttım.Slata pilav derken karnımızı doyurduk..
Alyayı da hazırladım,kayınvalidemi aradım anne Burç gelsin mi;yoksa siz Ayşegülle mi geliyorsunuz diye.Kaynım çocuklara bakarken(O namaza gitti camiye)yok kızım gelmesin bizi almaya ayşgül alacak babanla beni diyor.
Çıkıyoruz evden,helvanın yaına meyvesuyu almak için uğruyoruz markete.Ananemlere geldik bile.
Alya cenaze evinin bile maskotu oluyor.Kucaktan kucağa dolanıyor.Yabancılamıyor kimseyi bu kez,herkese sevgi kelebeği modunda.
Kur'an okuma başlarken ananemin odasına götürüyorum Alyayı.Yoğurdu yanımdaydı yediriyorum,Kur'anla birlikte uyuyor o..Tekrar geçiyorum içeriye..
Helvalar hazırlandı,çaylar hazırlandı.O kadar çok kuzenizki ve o kadar çok genç varki ailemizde hepimiz el birliğiyle dağıtıyoruz helvaları çayları meyvesularını..
Yeme içme faslından sonra kalkıyor artık gelenler.şehir dışından gelenler uçağa yetişmek zorunda,Rizeden kimi gelenler Tranzon uçağına yetişmeye çalışıyor,kimi karayoluna..
Bizde yavaş yavaş kalkıyoruz saat 11 e gelirken.Kayınvalidemler Kardeşimi lıyorlar biz bi daha o tarafa geçmeyelim diye.Onlar bırakacaklar.Alyayı sarıp sarmalıyorum bizde çıkıyoruz .
Evimize gelip Alyanın pijamalarını giydirip yatırıyorum.Muhallebisini yediriyorum her zamanki gibi gözler kapalı löp löp yutuyor.Artık uyumak istiyorum..

17 Nisan 2010 Cumartesi

Diyorum.. Alya Derin Sönmez zaman: 15:53
Benim eski çalıştığım yerden arkadaşlarımız..
Aslında çok eskiye dayanıyor arkadaşlığımız.Caner benim eski şirketimden arkadaşım,karısı Ebru ile olan flörtlerinde Görümcem Ece'nin çok eski arkadaşları.Babamızı lise yıllarından beri tanırlar filan..
Biz Canerle aynı yerde çalışmaya başlamadan çoook önce sanırım 2003 dü,bir cumartesi akşamı Ece ve arkadaşları ile bir eğlence mekanına bile gitmişliğimiz vardır..
Sonra aynı yerde 2 sene boyunca çalıştık,Ebrucuk ile çok dertleşmişizdir telefonlarda..Gerçekten özü sözü bir,hoş sohbet tertemiz bir insan..
Düğün zamanlarında Caneri hatırlıyorum ben,düğünüyapmak evini kurabilmek için gıdım gıdım herşeyi hesaplayarak gitmesi,tırnaklarıyla kazıya kazıya evlenmesini hep takdir etmişizdir.Kendilerinede söylemişimdir bunu..
En son yazın görüşmüştük Ebru ile,Alyanın doktor değişmesi nedeniyle.Ondan sonrada bir kaç kere daha telefonla görüştük ama denk getirip gidemedik hiç.O dönem tabii arabamızda yoktu.Geçenlerde konuştuğumuzda ee ne zamandır görüşemedik hadi gelin muhabbeti olunca,bizde kalktık gittik..
Cidden çok özlemişim,çünkü Ebru hem çok iyi dinleyicidir hemde vefalıdır...
Alya her zamanki gibi uyuyorken bir poz verelim dedik..

Onlarda çok özlemişler birbirini,zira 98yılına dayanan bir arkadaşlık söz konusu..
Hatta doğumumda Caner'i yarım yamalak hatırlıyorum ama hatırlaman zor diyor babamız..
Bu arada bu fotoda Melek yiyor.Ama nasıl bir yeme.Şimdi burada alatmayacağım maşallah diyorum ben kızıma..Burdada annesiyle çerez kavgasında:)




İnanılmaz güzel bir tipi var kuzunun..Popiş arkadan,göbek önden..Çok tatlı olmuş..



Alya aynı atdan kendinde de olduğunu görünce biraz şaşırdı.Sürekli binmeyi istedi. :)



Burada da birbirlerini cici yapıyorlardı aslında ama yakalayamadım..Çok üzgünümki:(


Ve dönüşde..Babannemizde kaldık,Alya zaten orada uyumuştu.Eve gelince uykulu olarak pijamalarını giydi,muhallebisini yedi,bezini aldım ve herzamanki gibi uyanmadı.Babasıyla çektim bu pozu. :)



Bende tüm işlerimi bitirdikten sonra anca pijamalarımı giyip yattım,eve geldikten yaklaşık 1 saat sonra kadar.Zaten 12 ye geliyordu evdeydik gece 01:00 sularında yattım yani..Geldiğimizde kayınvalidemlerde yatmıştı..
Bu akşamda orada kalacağız,yarın malum benim günüm var.Aslında bugün olan günüm başkasına devrolmuş ve o kişide pazar yapacakmış günü..Alyayı götürmeyi biraz sıkıntı etmiştim ama huysuzluk ederse babamız erken gelip alacağını söyledi..

14 Nisan 2010 Çarşamba

Alya show..

Diyorum.. Alya Derin Sönmez zaman: 23:47 0 Dusunce
Alya doğduğundan beri bir fotoğraf çekme hastalığı oluştu bende..Herşeyini her halini çekiyorum deli gibi..
Sadece ben değil çevremizdeki herkes de aynı modda yalnız,Alyanın hareketlerini sadece alya yapıyormuş sadece ona özelmiş gibi..Ama o özel.Çünkü bizim kızımız...Çünkü benim kızım..
Bu ara favori hareketi çirkin olmak.Aslında aşağıdaki foto yeni çirkin olmaya başlamış hali,saniyeler geçtikçe git gide o surat büzülüyor burun kıvrılıyor büyük insan gibi mimiklerini kullanıyor bu da bizi şaşırtıyor.




Bu gülüşün ardından arkada duran salıncağı sallarken yaptığı haylazlık geldi..Salıncağı salladı salladı dur annecim dememe kalmadan o salıncağın arasında kaldı.Aslında bir şey olmadı ma olabilirdi de yani.Tamamen şansdı olmaması..


Alya ile doğduğundan beri evdeyim onu bırakıp gittiğim yerler ve kişiler sayılıdır.ama ben kızımla gezmeyi seviyorum daha çok..Atıp onu koltuğuna gezmeyi..Zaten temmuzdan beri arabasızdık gene gezerdim ama bu gezmeler ev gezmesinden ziyade dışarı gezmesi oluyordu..Ki hala daha da öyle..
Kayınvalidem,babamlar filan ev gezmesi olarak yaptığım yerler.
Günümüz oluyor mesela ayda bir kere eltim ve arkadaş grubumuzla onlarla toplandığımızda sadece bir kere götürdüm Alyayı.O da geçen güne.Şimdi önümüzdeki cumartesi var teyzoşumuzun işi varmış,babannemizde çıkar dışarıya hafta içi evde olduğundan alya mecburen gelecek.Şimdiden bunun stresini yaşamaya başladım..
Yemesi sorunlu,benim saatli ve öğünlü beslediğim bir bebek Alya.Pütürlü yemeye başlamışken tekrar başladığımız yere dönmek de en canımı sıkan unsurlardan..Gene blendar hayatımızda.Bir pirinç tanesini yutamıyor.Bn beslenmesine ciddi ciddi çok dikkat etmesem onu yedirmek içn çaba sarfetmesem ne bugünkü kilosuna nede gelişimindeki öndelik olurdu..
Gidemediğim arkadaşlarım var,iki eltiler.İkisiylede ayrı ayrı görüşürüm severim de kendilerini.Zaten bir tanesi kayınvalidemin arkadaşının da kızı oluyor..Onlara gitmeyi o kdar istiyorumki çocukları büyüdü,bu arada doğumlar arasında 3 ay filan vardır herhalde..Ben hala gidemedim..Umarım önümüzdeki hafta bu işi hallederim..
Birde cidden çok hareketli oldu Alya.Yani o bebekliğindeki sakinlik,sukunet,tam anlamıyla yerini başka bir evreye bıraktı...Ve çok zor bir döneme..O kadar hareketli o kadar munzur oldu ki,sürekli dikkat gerektiriyor.Yürümesi ile birlikte sanırım başgösterdi bu durum..Dışarıyada çıktığımızda artık bebek arabasında oturmuyor,mutlaka yürümek istiyor.Sevindiğim bir şey var bunula ilgili,iyiki diyorum milyarlar verip bir bebek arabası almamışız..Bir yerleri karıştırma huyu slında var ama elimden geldiğince engelliyorum cıss diyerek ben..Yani öyle çamaşırlarımı ser kızım ortaya,tencere tavamı dök yerlere diyecek kadar rahat bir anne değilim...Evde rahat bırakıyorum ama..Oyuncaklarıyla oynuyouz gün içinde,misafirliğe gidip geliyoruz birbirimize filan,bebek uyutuyoruz artık o da eee pişişii diyor eline bebeğini alıp,dışarıya çıkıyouz,kapıya iniyoruz yürütüyorum filan..Paylaşımlarım çok özenli çok dikkatli..Sanırım bu yüzden de çok bilinçli bir bebek Alya..Off yazarken bile gözlerim doldu..
Biraz müsade gidim uyuyan kızımı ve kocimi bi öpeyim..İyi geceler..

11 Nisan 2010 Pazar

Bir pazar..

Diyorum.. Alya Derin Sönmez zaman: 22:07
Pazar günlerini çok seviyorum ben..
Ailece yapılan kahvaltılar,muhabbetler,sonra dışarı planları..Kalabalık cümbür cemaat filan..Gerçekten ailece olmayı seviyorum..
Bu pazarda büyük eltimlere kahvaltıya davetliydik.Alt katımızda oturan amca,yenge-bir altlarında oturan babanne ve hala ile geçtik o tarafa iki araba.
Pide keyfinden sonra çay,tatlı güzel muhabbet derken Alya oyuncak almaya giden amca çocukları Baran ve Bartu abilerinin peşine takılıp hala ve Ömer Abiyle gitti..
Geldikten sonrada biraz daha oturup kalktık..
Pazara gidip sebze ve meyvemizi aldık,sonrada bize yakın Yeşilyurt Avm ye geçtik.Zaten Samsunda topu topu 2 Avm var:)
Alya oradaki oyuncak noktasının ordan geçerken 3.keredir tutturuyor.evet evet resmen tutturma huyu çıkardı..İlle binecek,o tarafa koşuyor bizden bağımsız..

Bu fotoda babası ille gel kızım di,yor ama Alya ısrarlı başka oyuncağada binecek:)


Gözü diğerlerinde,hangisine binsem diye..

Yanaklardaki kızarıklığa dikkat yalnız..
Tamamen babasının marifeti..Sakallarıytla traş olmadan şapır şupur öpüyor.Tamam dayanamaıyor belki ama onun teni ne ki olabildiğince kızarıyor..Bu da beni geriyor..
Artık babasına yasak 3 günden fazla sakalla öpmek kızını kusura bakmasın..
Dimi kızım:)
Yeşilyurtdan çıktıktan sonra etimizi kıymamızı aldığımız bir kasap var,sadece oranınkini kullanıyoruz.Hem çok lezzetli,hemde taze..Tertemiz.Etimizi alıp eve döndük..
Yorucu bir gün olmuştu bizim için,baba ve alya uyudu bende sebzelerimle uğraştım..Ispanağımı ayıkladım yemeğimi yaptım,yarısınıda kavurdum bi ara börek yapıcam..Lahanayla dolmamı sardım pişirdim filan..Sebzeleri bekletmeyi hiç sevmiyorum mutlaka ayarlar dolabıma koyarım..

8 Nisan 2010 Perşembe

Teyzoş Giderken:(

Diyorum.. Alya Derin Sönmez zaman: 10:50 1 Dusunce
Teyzoşumuzun yaklaşık 5 günlük eğitimi çıktığından pazartesi akşamı onu yolculadık.21:00 uçağına yetiştirmek çok rahat oldu,umduğumuzdan daha erken havaalanındaydık..Alya her zamanki gibi saatini şaşmadı ve saat 20:00 yi geçen sularda uyudu yolda.Bi daha da uyanmadı.
Bu sebeplede teyzoşu hemen bırakıp döndük,oda içeri girdi..
Gündüz saat 16:00 civarı hazırlığımızı yapıp bizde dedede kalacağımızdan eşyalarımızı aldık yanımıza.Bankaya gittik,onu alıp çıktık.
Teyzoş eve girip son toparlanmasınıda yaptı ve Alyayla 5 gün görüşemeyecek olmanın acısını çıkarttı..


Bu gözlüğü alya nasıl çantamdan aldı ise yada kim yardımcı oldu ise orası muamma,daha bana vermedi.Neyseki sağlam ve neyseki bir araz gelmedi başına.
Gözlüğü alır almaz eline gözüne götürdü.Takacakmış:)

Bu berbat pozu çekene kadar belkide teyzoş tam 10 tane foto çekmiştir,aşağıda kediler dururken teyzoşda baktırırken imkanı var mı benimle durmasına..Hayır tabikide..



Hala dededeyiz,bugün kısmetse geçiyoruz evimize.akşam babamız geldikten sonra.Yarın gene gelicez akşam.Çünkü gece teyzoş alınacak biraz geç gelecekmiş.Babamız harap olmasın diye kalalım dedi.Cumarteside tamamen evimdeyim:)

5 Nisan 2010 Pazartesi

Kedilere karşı İlgim(!)

Diyorum.. Alya Derin Sönmez zaman: 10:42 1 Dusunce
Dedemlere gelmeyi çok seviyorum..
Dedemi oynatıyorum parmağımda,ne istersem yapıyor çünkü..2-3 kere istiyorum diye aşağı indirdiği oluyor günde beni..

Bu fotoda mesela ben kedi peşindeyim,dedem de benim peşimde..


Dede yaaa bırak lütfen,orda gördüm işte orada..Bak çığlık atarım dede...


Hayır poz vermem,ben yürümek kedilere dehh pişpişpişş(gel pisi pisi) demek istiyorum.Onlarda bana annemin aldığı oyuncaktaki hayvan gibi miyavv diyor:)


Hain kedi,nerdes,n sen.Seni çağırmıyorum ben...

Annesi:Bu fotodan hemen sonra Alya attığı tekme ile kediyi yere düşürdü.Kedi korkusundan atladı desem daha doğru sanırım:)



Ananemin Geçirdiği Zor Günler..

Diyorum.. Alya Derin Sönmez zaman: 10:26 0 Dusunce
Çok içimi yakan hastane odasında çektiğim fotoları var ananemin ama ekleyemiyorum buraya.Belkide son günlerini yaşıyor ananem..
Yaklaşık 4 yıldır yattığı yerden kalkamayan,tam anlamıyla yatalak kelimesinin kendi için uygun olduğunu düşündüğümüz ama dile getiremediğimiz ananem..
3 haftadır hastanede.Doktoru artık hastaneden çıkaramayacağını,tüm tahlillerinin sınırda olduğunu söylüyor.Zaten beslenmesi bile yok,serumla besleniyor.O derece yani..
Dağ gibi,hanım ağa gibi gördüğüm ananemi o odada o yatakta görmek fena canımı acıtıyor.
Daha fazla çekmesin istiyorum,Rabbimin işine karışılmaz ama bu süreç çok acı..
Teyzemler beni çok da istemiyorlar hastaneye.Bebeğin var kızım,burası mikrop yuvası neticede sen çok gelip gitme diyorlar.Ama sürekli teyzemi telefonla arayıp bilgi alıyorum.
Sağolsun Babamız gidiyor,duruyor yanlarında..
Elimden bir şey gelmiyor ki yattığı Ondokuz Mayıs Üniv.Hast.bana sadece 5 dakika mesafede..
Zor..Çok zor..
Ölüm Allahın emri..

3 Nisan 2010 Cumartesi

Alya ile geçen günler:)

Diyorum.. Alya Derin Sönmez zaman: 14:20 1 Dusunce
Başlıktanda anlaşıldığı üzere Alya ile tüm günümüz.
Oyuncak filesi var içinde her çeşit oyuncağını koyduğumuz file.Oynamadığını düşündüğümde yerdeki oyuncaklarını toplayıp fileye atıyorum.2 dak geçmiyor ki gelip oturuyorum yerime bir bakıyorum herşey yerde gene..Gün içinde bu şekilde 10 kez tekrarlıyoruz..
Havaların ısınmasıyla diğer odalarıda özellikle arka balkonları keşfe başladı Alya..Salonumda orta sehpada duran küllükleri birbirine vurması,birde ayağı ile tempo tutması ise çok heyecanlı!Cidden heyecanlı..Ortadan bir şey kaldırmayı düşünmedim hiç,cıs ı bilsin diye..Cıs dediğimizde ilgisini başka yöne kaydırmak kolay çünkü..
Camlarımız biraz aşağıda olduğundan cam kenarına geçip gördüğü kadarı ile arabalara insanlara da tepki veriyor.Deehh diyor kendince gelecekmiş yoldan geçenler...
Koltukların arkasına girip ağzını yüzünü vurmasıda en büyük zevki gene..
Artık balkonda çamaşır asarken yanıma onuda alıyorum o mandallarla oynarken ben işimi yapıyorum..Ayyy diyerek seviyor bizim yavru mandalları..
Hayvanlarada merakı oldukça fazla.Kedilere deee şişişiiişşiiii diyor elleriyle çağırıyor...İnek,köpek,koyun veya tavuk gördüğünde de havhav diyor:)Ayrımı henüz yapamıyor arada bir yalnız mööö demeye başladı sanırım eğitici oyuncakların marifeti bu..
Gündüzleri biraz fazla uyumaya başladı bu ara,her öğünden sonra mutlaka uyuyor,gece uykusuna yansır diye düşündük ama aksine gece uykusuda acıkana kadar devam..Bu aylarında oluyor mudur nedir anlayamadım..
Taklit devremizde başladı biz ne yaparsak aynısını yapıyor,ne söylersek aynısını söylemeye çalışıyor.Yürümesinin geç olacağını hep söylerdim 13.aya girerken yürüdü ama konuşması erken olacak bunu kayınvalidem,kardeşcim ve babam dahil tüm aile büyüklerimiz söylüyor.
Geçende Mothercare a girdik kıyafet bakıyoruz teyzoşu ile ona,bir bady beğendik beden arıyoruz,askıları elimle ittiriyorum.2 dakika sonra ağlayarak kucağıma gelmek istedi aldım.Aynı benim hareketim elbisenin bedenini arar gibi ittiriyor askıları..
Cidden gelişimi nazar değmesin çok iyi maşallahlar olsun..
Hiç bir vitamin kullanmayan ben Dvit bile hatta 12.ay kontrolünden beri balık yağı kullanıyorum..Tadı berbat doktorumuz 2 yaşına kadar kullanmamızı önerdi balık yağını..Direk elleriyle yiyebileceği döneme kadar hatta içirirsek iyi olur diyede ekledi..
Kan hapı da kullanmadım yine çok iyi çıktı 12.ay kontrolünde CVC testi..
Doktorumuzdan çok çok memnunuz,sağolsun Emel Hanım çok ilgili bizimle..Telefondada saat kaç olursa olsun aradığımızda tüm bilgileri alabiliyoruz kendisinden..
Yemesi bir iyi bir kötü..Öğünü öğününü tutmuyor..Ama hala sırayla gidiyoruz..
Kahvaltısı,Meyvesi,Çorba yada Öğün yemeği,Yoğurdu,akşamda muhallebisi birde gece kalkıyor muhallebi için..
Dün akşam süt içirmeyi denedim çok acıktığına inandığım bir vakit biraz içti zorlamadım,muhallebiyle devam ettik beslenmesine..
Hazır olarak hiç bir şey yedirmiyoruz hala,bir kaç kere bayb mix ve meyve püresi vermişliğim var yalnız..
Kucağı hala sevmiyor,kendi kendine konuşup dolanma en çok sevdiği şey..Kucağıma alıp uyutuyorum..
Hala 2 dişi var kayıtlara baktığımdada zaten 9 ay 3 haftalıkken çıkarmış 13.5 aydayız dişlern devamı yok.Ama damaklar bembeyaz yakında patlayacaktır...
Babası hala tek gözdesi,baba varsa yanında herkes yalan misali kimseyi gözü görmüyor..Kapı çaldığında baba baba diyor kapıya yöneliyor...
Haa aklıma gelmişken ayrımı iyi yaptığından mıdır nedir;meme mi mama mı diyorum açsa mama diyor değilse meme diyor..Gerçekten ayrımı yaptığı için mi yoksa tesadüfen mi bende bilemiyorum..
Altına giydirdiğimiz kilotlu çoraba doktorumuz tepki göstermişti bizde çıkardık artık tek kat pantolon giydiriyoruz özellikle benim için en zoru bu oldu sanırım...
Çok şey vardı aklımda ama gelenler bunlar malesef..
Öylesine bir yazıydı zaten :)

2 Nisan 2010 Cuma

Neydi Bugün Yaşadığımız?

Diyorum.. Alya Derin Sönmez zaman: 23:27 2 Dusunce


Hayatımda böyle gün hiç yaşamadım ben..Şu an biraz şaşkın,yarı şokta olarak yazıyorum..
Gündüz Alyayı alıp yakınımızda olan Yeşilyurt Avm ye götürdüm,hem hava alsın hemde bir iki şey alacaktım onları halledeyim diye.Akşamda babamız birlikte çıkarız belki saate göre yemeğimizi orda yeriz demişti.Ama geç gelince sadece dışarı çıkalım dolanalım dedik..
Yol güzergahımız üzerinde olduğundan kardeşcimi aradım geliyor musun diye,o da çıkmış.Aldık onuda ve bir arkadaşını da.
Çok dikkatlidir eşim trafikte..
Orta şeritte seyrediyoruz biz,sol şeritte bir fren sesi hemen yanımızda.Hizamızda giden hatta hayvanca giden araba öndeki araca takip mesafesini ayarlayamayıp öndeki aracın frenlemesiyle an frene bastı..Yine arkasından gelen diğer hayvan kamyonet sürücüsü öndeki fren yapan araca çarmamak için üzerimize kırdı,bizim arabanın önüne teğet geçti.Eşim hemen en sağ şerite geçti,o an sağdan araba gelseydi yada sağımızda araba olsaydı ciddi bir kaza geçirirdik.Allahım korudu..Tabi tepki gösterdi eşim,adam pardon kusura bakmayın demeler.Ben kendimi kaybettim çünkü çok korktum.Kendim için değil sadece Alya için endişelendim.Tamam bir otokoltuğunda oturuyor ama kazanın kendinde yaratacağı psikolojiyi silmek oldukça güç olacak endişesindeyim..
Neyse hemen 155 i aradık plakayı verdik,o kamyoneti takip ettik bir yandan da polisle konuşuyoruz..Derken sanayi bölgesine girdi hayvanlar,biz döndük.
Yaseminin arkadaşını bırakıcaz evimize.Oturdukları sitede ik girişte inecek,eşim yavaşlıyor site kapısında.Siteden hızlıca çıkan bir arabayla burun buruna geldik..2.kereydi bu yaşadığımız...Kız indi arabadan devam ediyoruz sitenin etrafından çıkıcaz.
Diğer kapıya geldik,yol transit bize ait.Kapıdan çıkan araba haliyle bekliyor,bizde yolumuza devam ediyoruz derken;yanında beliren firma aracı önümüze çıktı..Babamız tabi artık şaşkınlıktan öteye geçti ne oluyor dedi...
Kardeşcimi eve bırakıp kayınvalidemlere geçtik,oturduk filan..Sonra kalktık..
56lar caddesine indik..Yol bize ait düz yol gidiyoruz,yukardan aşağı yavaş inen bir araç var ve karşı şeritten bizim olduğumuz tarafa gelen bir araba..Ama nasıl geliyor,sanki tabakhaneye bok taşıyor şahıs..Yukardan aşağı inen araba yola çıkmak için burnunu çıkarınca bu gerizekalı adam bizim üzerimize geliyordu az kalsın..Ramak kaldı dedik artık..Bu gece bişey olacak birşey gelecek başımıza..
Yolda konuşarak yavaş yavaş evimize döndük..Alyayı yedirdim zaten uyuyordu o,babamızda uzandı az sonra bende yatacağım..
Ama bugünün bana şaka olduğunu birinin söylemesine o kadar ihtiyacım var ki..Cidden kötü bir akşamdı bu akşam ve ağır bir tahribat yarattı bende..
6 yıldır aktif sürücüyüm hiç bir kazam yok Allaha şükürler olsun..Zira bugün gördüm ki siz bir şey yapmasanız da kötü sürücü kaza yaptırabiliyor...
Neden başımıza geldi bunlar diye çok soguladık babamızla..Fitremizi,zekatımızı veririz,orucumuzu full tutarız,kurbanımızı keseriz,elimizden geldiğince ihtiyaç sahiplerine düzenli yardımımız vardır söylenen veya söylenmeyen,sadakamızı veririz,duamızı okuruz,eşim cumaları hiç boş geçmez,kalbimiz temizdir kimseyle işimiz yoktur,kendi yağımızla kavruluruz kimsenin parasını pulunu bu zamana kadar konuşmamışızdır,paramız bereketlidir de üstelik tek maaşla olmamıza rağmen iyidir yaşamımız,para bile biriktiririz,kimseden 5 kuruş almadan idame ettiririz yaşamımızı.Üstelik babamız bu şartları bize sunmak için eşek gibi çalışır olduğu halde..
Yani neden bilemiyorum bunu yaşadık kayınvalidem başınızdan tuz çevirin birazda para ile ihtiyaç sahibine verin dedi,yarın sabah ilk iş alt katımızda oturan yengeyle bunu halletmek olacak..
Gerçekten zor bir akşamdı benim hiç uykum yok,ama hiç ayrı yatmadığımız için birlikte uyumalıyız..Sanırım en zoru da uykuya dalana kadar geçen sürede düşüneceklerim olacak..
Alyaya bu blogu açarken amaç ne diye çok sorguladım kendimi ama iyiki açmışım diyorum,çünkü her şeyde kendimi burada buluyorum..Kızım için çok iyi bir arşiv olacak bizden ona...
-------------------

Bu arada Ananem hala Fakültede ve durumu kötü..Gidemesemde sürekli teyzemleri arayı durumu hakkında bilgi alıyorum.Kocam sağolsun uğruyor sürekli boş geçmiyor hiç..
Çok çekiyor Ananem,iyice kötü olmuşken aldığı her nefes ona bir azab..Rabbimin işine karışılmaz ama gönlümden geçende belli :(

1 Nisan 2010 Perşembe

Teyzoşum Bizde:)

Diyorum.. Alya Derin Sönmez zaman: 09:45 0 Dusunce
Dün akşam...
Teyzoşumuz bizde kalacaktı babam işyerinden çıkıp teyzemin çalıştığı bankaya geçti,bizde annemle çıktık 19:30a gelirken.Gittik oraya,çok seviyorum ordakilerle oynamayı.Saat kaç olursa olsun benimle oynuyorlar:)

Teyzemin yan bankosunda oturan Müdür Muavini Filiz Hanım,yani Filiz Teyze bana el sallıyor şu an.Bende öpücükler atıyorum ona:)



Teyzemin masasında duran bu çerçevede kendi fotoğrafım var bende öpüyorum.Biraz megalomanca ama:)


Ben karşıda duran Recep Amcayla daha ilgiliyim:)Recep Amca bankanın güvenlik görevlisi.Bana köyünden annesinin yaptığı ev yapımı mis gibi pekmezleri getiren amca:)The Organic:)



Telefonlara dayanamıyorum hiç.Nerde telefon görsem dedee diye elime alıyorum..Telefonu dede ile özleştirdim sanırsam..O kadar çok gün içinde dedemle,teyzemle,babannemle konuşuyorumki..



Bu fotoğraftan sonra teyzem bizi postaladı,işi uzayıp bende iyice sapıtınca :)

Annem hemen kurtardı teyzemi.Babama hadi gidip markete eksiklerimizi alalım dedi.Yakınında olan Carrefour a geçtik,çıkarken ağladım ama ne güzel eğleniyorduk:)))))

Alışverişimizi yaptık,saat oldu 21:00.Teyzem aradı,gelin hadi diye.Anca çıkabildi.Annemler alışverişi bitirip teyzemi almaya gittiler.Benim uyku saatim geldi,karnım iyice acıktı tabi..Huysuzlanmaya başladım.Babam evde yiyelim deyince evimize döndük:)

Teyzemle babam hazırlarken birşeyler annem de muhallebimi yedirdi.Beni babama postalayıp mutfağa geçti..Ben tabi çoktan göçmüşüm benim için çok geç vakit.En geç 20:30 da yatan bir bebeğim ben ayol:)

Akşamki menüde duyduğum kadarı ile,köfte patates kızartması,şehriye çorbası,salçalı sosis ve piyaz vardı.Annem gündüzden yaptığı bisküvili tatlıyı da koymuş masaya ama o kadar çok yemişlerki ona sıra gelmemiş:)))

Sonra çay keyfi filan derken saat bir hayli geç olunca uyumuşlar..Ben hala uyuyorum,sabaha karşı 05:00 e kadar uyudum.Karnım acıkınca cırladım her zamanki gibi.Teyzem uyandı,annemi kaldırdı:)Sen bak dedi teyzem ve yattı:)Ben kaldım gene anneme..Muhallebimi yaptı annem,yedirdi beni.Sonra babama verip döndü arkasını uyudu.Babam varken asla annemle uyumam ben:)

Blog Widget by LinkWithin

Beni Sevenler:)

Kimler Gelmiş??