Uyku..Uyku..Uyku..

Eğer uyku saatim geldiyse anında koyar kafayı uyurum..
Uykusuzluğa tahammülüm yok asla benim.

Garfield'in olduğu akşam annem,babam ve ben çekyata uzanmıştık.Garfield'ın sesini duyunca dikeldim,oturarak izlemeye başladım.Saat daha 8 civarı.
Garfield Odie ye vurdukça gülüyorum.Çok hoşuma gidiyor,kahkaha atıyorum..Annemle babam şaşkın..
-Nası yani yaaa..Anlıyor mu bu çocuk şimdi espriyi..
Diyorlar birbirlerine:)
Eee herhalde anlıyorum;zeka çakram oldukça açık benim:)

O ara annemle babama bakıyorum ikisininde içi geçmiş..Eee saat de 8i geçiyor durabilir miyim..Anında koyuyorum kafayı bende uyuyanlar kervanına katılıyorum..
Zaten bizim gibi erken yatan bir aile de yoktur şu alemde! :)

Annem 15 dakika sonra uyanıyor bakıyor ki ben bu haldeyim hemen fotoğrafımı çekiyor.
Sonra gidiyor gece muhallebimi yapıyor bende gözüm kapalı afiyetle yiyorum..

İşte hayat bu...