Bugün..

Çok güzel bir hava vardı.İnanılmazdı,sanki yazdan bir gündü.
Bir o kadar da temizlik yapmamız gerekiyordu babayla.İş ayrımını yaptık ama evde bir bebek vardı,nasıl olacaktı.
Bu arada Alya hala hasta ama ateşi yok sadece burun akıntısı kaldı,o da geçecek..
Baba kendine düşen bir iki işi yaptıktan sonra ben Alyayı alayım istersen çıkayım dışarı sen rahat yap diyince yeniden doğmuş gibi oldum aynı..Hemen eşyalarını hazırladım,yiyeceğini filan.Önce babanneye gideceklermiş,sonrada biraz dolanırız dedi..
Ben onların yoldu ettikten sonra derin bir oh çektim tabi..Tüm camları açtım,evi havalandırdım.Halılarımı sildim,balkonlu camlarımı sildim..(Balkonsuz olan yerleri silmek mi;imkansız:))Evimi silip süpürdüm,yorganımı yıkadım yastıklarımı havalandırdım..Balkonlarımı akıttım,yemeğimi yaptım..
Ve bu kadar işi sadece 4 saatte yaptım..Ayağına dolanan bir bebek olmayınca insanın yapıveriyormuş demek..
Bir tek ütüm ve yıkayıp astığım çamaşırlarımı toplamak kaldı:)
Babamız kardeşimede uğrayıp alınacak bir iki şey vardı onları alıp geze geze sahilden getirmiş kızımı.Onunla konuştuk yolda dedi bana;çok zevkliymiş seyahet:)
Eee dedim bi dakka bu bebe benle hep uyuyor.Sıkıcı olan ben miyim şimdi??!!
Ama bu süre içinde çok özlemişim yavrumu kesin kanaat getirdimki ben çalışamam..MAhvoldum o kadar,sürekli burnumda tüttü kuzum..
Şimdi mis gibi bir evim,tertemiz eşyalarım var..Ne kadar dayanır orası şaibeli;şu is de olmasa!