Anneme En güzel yaş hediyesini ben verdim,öyle diyor annecim.
18 Mart da doluyordu 13.ayım,ben 16 Mart da tam anlamıyla yürümeye başladım.Artık annemin peşinde vızır vızır dolanıyorum.
O nereye ben oraya:))
2 kere bozdolabına elimi sıkıştırdım aynı gün içinde hemde;annem kızınca artık cısss diyorum bozdolabının yanından geçerken..
Koltuğun altından oyuncağımı almaya çalışırken kafamı çarpmaya çalıştım azıcık.
Prizlere emziğimi sokmaya çalışıyorum,hiç bir kablonun prizde takılı olmasına dayanamıyorum illa ki asılıyorum..
Çok tehlikeli oldum çook..
Anneme hiç iş yaptırmıyorum ,elimi yer silme suyuna sokmaya çalışıyorum.
Sanırım bir enerji birikimi vardı bende doğduğumdan beri uslu uslu dediklerinden olsa gerek şimdi o enerjimi atmaya çalışıyorum.
Babam da iki gündür arabamızı alıp gittiğinden annem kaldık evde diye huzursuz;gerçi bu akşam da misafirimiz var.Annem pastalar börekler yapıyor.Kamil Amca,Ayşe Teyze,Oğlu Yiğit var..Çok sevinçliyim,gerçi ben uyuyacağım muhtemelen ama o saatlerde:)
Annem Alya dediğinde kendi ismimi tekrarlıyorum artık,Ayyyyaaa diye kızıyorum bende kendime..Hayır diyor,haayıııııyyy diyorum..
Eyy hayat bekle beni,artık yürüyorum:)


2 Dusunce:
oyy çok sevindim.
yakında koşarsın da sen.
maşallah boncık gözlü alyama.
çk çok öperim seni,ısırırım :)
Maşaallah maşaallah...
:))
Daha durrrr, yeni başlıyorsunuz :)
O kafa çarpma hadisesi bizde çok sık oluyor :(
Şimdi asıl başlıyor, peşinden koştur dur, tam anlamıyla egzersiz :)
Yorum Gönder
Güzel düşüncelerinizi bizimle paylaşır mısınız lütfen?