
Nasıl seviyorum nasıl özlüyorum anlatamam..
Burnumda tütüyor sürekli,çok zor oluyor o anlarda çalışmak..Aklım hep onda.Gözümün önünde anne yaağğğ deyişi..Şımarması.dudağıma gelip öpmesi.O patates ayaklarını uzatıp öpp demesi,kreşde öğrendiği aç kapa oyununu yapması..Ali Babanın bir çiftliğini söylemesi,5e kadar sayıp 5 den sonra yedi-üç-on-attıı demesi..
Şu an yazarken bile çıldırıyorum.
Yeterince vakit ayıramadığımı düşünüyor bu sebeplede dolu dolu yaşıyorum her dakikayı.Sabah evden çıkarken son dakikaya kadar oynuyoruz onunla,makyaj yapmakla harcamıyorum o değerli vaktimi.Hazırlanıp sadece göz altı kapatıcımı sürüyorum.Sonra da ya babanneye yada kreşe bırakıp işe geçiyorum.A-B-C noktalarını düşünelim.A noktasında oturuyorum, B noktasında çalışıyorum,C noktasında babannemiz oturuyor ve merkez orası zaten.Her gün önce A noktasından C ye geliyorum,sonra B ye geçiyorum.Akşamda yine önce B den çıkıp önce A ya sonra Cye geçiyorum..Yol ve koşuşturma yoruyor zaten.Araba olmasa bu tempo beni ne ederdi hiç bilemiyorum...Babamız işe daha erken başlamak durumunda olduğundan o çoğu zaman kendi gidiyor..Bende şirkete arka kapıdan girip önce lavaboda makyajımı yapıyorum,sonra mesaiye başlıyorum;)
Alya artık koca kız oldu..Her dediğimizi diyor,cümleler kuruyor kendini ifade ediyor.Kreş çok çok yaradı ona.İletişimi zaten çok güçlüydü,dahada güçlendi.Öğretmenleri için Alya bir değişik.Kreşin maskotu imiş.Gerçekten de ırakırken hissediyorum bunu gururluyum..Şirinliği sempatisiyle hepsinin gönlünü kazanmış,sıcak kanlı güleç kızım benim..
Kreşde oynadığı oyunları evde tekrarlıyor,şarkıları söylüyor.bizimde katılmamızı alkışlaa anne diyerek istiyor.Sorularımıza cevap veriyor,geçende küpesi düşmüş.Alya küpen nerde dedim;gelen cevap;güpe duğçe alldı..Hımm...Küpesinin arkası düşmüş,Tuğçe ablasıda küpesini kaybetmesin diye kulağndan almış..Zaten artık altın değil gümüş nazar boncuğu aldım.Halkası vardı altın tekini kaybetti,top küpesini takmıştık onunda teki kayıp.Babamız hemen el koydu bu duruma gümüş alarak..
Sevindirici diğer bir gelişmede katı gıdalara olan sempatisi.Keki yiyor artık koparıp koparıp.Helvayıda.Tatlıyı tüketmeyi daha çok seviyor.İştahı da yerinde bir kaç gündür.Balık yağını kullanmaya devam..
Birde mekan tanımaları..Arabamızı tanıyıp ona koşması yanında beklemesi filan.22 aylık bir çocuk için gayet normal değil mi? :)


0 Dusunce:
Yorum Gönder
Güzel düşüncelerinizi bizimle paylaşır mısınız lütfen?