Makinemiz Yok..

Fotoğraf makinemi evin içinde kaybedince hem foto çekemiyorum hemde olanlarla yetinmek zorunda kalıyorum.Ne ediyim? :) Bu soğuk havada içimiz ısınsın bari diyerek koydum bu fotoyu..

Bizden haberler çok güzel:nazar boncuğu:

Alyanın yadırgama evresi geçti gene,kreşinde mutlu.Öğretmeninin boynuna atılması var ki hele beni sinir eden..Neyse orada mutlu olası yeterli benim için..Artık koşa koşa içeriye giriyor,elindeki oyuncağını götürerek göstererek.

Zaten kreşin en küçüğü olduğu için 2008lerle aynı sınıfta Alya.Bu onun için inanılmaz faydalı oldu farkı fark ediyorum..Çok dillendi söylemediği yok gibi..

Geçende telsiz telefonu almış,yenge Alya getir bana onu kızım diyince gelmiş 'yeyine kooodum ' demiş:)

Gayyyyusunu izlerken sesi kısıksa eğer Alyadan bir ses ' annneee sesini aç'...

Alya ne yaptın bugün okulda kızım diyen annesine 'hhhiiiiççç' diyen bi çocuk oldu.. :)

Annesi gibi laf çok maşallah...

Pazar günü çalıştığım için perşembe izinliydim birlikte temizlik yaptık ana kız.Çok zevkliydi,ikimizin başında taçlar elimizde bezler.Ona gardropun köşeleri ve kapının alt kirişlerini sildirdim.Yalap şap oldu ama olsun en azından tozu kalmadı:)))

Oyunlar oynadık birlikte temizlik yaptık.11 gibi yattık birlikte ben 12de kalktım.O uyurken diğer işlerimi toparlıyım dedim ütülerimi yaptım.Evimi sildim.Yemeklerimi yaptım.Kuzum saat 3ü geçiyordu uyandığında.Gayyusunu izledik,güldük birlikte laf atarak gayyuya..

Hava güzel olmasına rağmen canım hiç dışarıya çıkmak istemedi çok özlemişim evimi.Kızımla sere serpe uzanıp televizyon izlemeyi sorumsuzca..

Akşama babamız geldi,yemeğimizi yedik birlikte.Tatlımızı da çayımızla hallettik..Güzel bir gündü.Özlediğim bir gündü..Bu pazarda ailece keyfini çıkarırız umarım..

Gelelim işe..Fasülyenin faydalarına der gibi oldu ama..

Araç satış çok zevkli,iletişimde olmak;onları birer araç sahibi yaparken o heyecanı paylaşmak..Kapıdan girdikleri ilk andan sonra hayatlarında olmak.Aracı anlatmak,test sürüşüne çıkmak..Sonrasında bir çay içerken birlikte kredi koşullarından bahsetmek..Sonrada O satış sözleşmesini imzalamak..Nufus cüzdanını alıp kapora almak..İşlemlerin başlaması,kredinin girilmesi,evrakların tamamlanması,faturanın kesilmesi.Plakanın çıkarılması..Ve araç teslimatı..Aracı a dan z ye her donanımıyla anlatıp anahtar parasının alınarak müşterinin gönderilmesi.Ertesi gün elinde bir yaşpasta yada baklavayla gelmeside ayrı bir güzellik..Sanki anahtar parasını bırakan o kişi değil gibi..Sonra güzel süren sotluklar..

İşimi çok seviyorum..Ama çalıştığım yeri değil.Hala alışamadım.Hala zorlanıyorum..Belkide onlar gibi olamadığım için.Dedikoduyu sevmiyorum,sadece işimin başındayım.Çenem işim için çalışıyor,işim için muhabbet ediyorum çoğunlukla..Bir iki kişi var,satış müdürmüz ve satış ekibimizle gayet iyiz ancak iletişim çok çok az.Didişme ve höt höt genelde bizim şirkette.Neler değiştirebilirim diyorum ama insanın ailesinden alamadığını ben nasıl bu yaşlarından sonra vereyim..1.5 aydır çalışıyorum ama psikolojik olarak acayi etkileniyorum.Geçende bi konuşayım dedim,ocakta çıkacağımı söyliyim satış müdürüne..Sonra dedim ne için,kim için..Anormal olan ben değilim ki,onlar..

Bir ortam var,birbirlerine güvenmeyen birbirleri hakkında sürekli konuşan ancak yanyana geldiklerindede toz kondurmayan..O birbirleriyle ilgili şikayetlerini satış müdürüne anlatırken hallerini gördüğüm için belkide ikili oynamalarını midem almıyor..İyi olabilirler ki o da tartışır.ama ben korkarım öyle insanlardan,ki hayatım boyuncada uzak durmuşumdur yüzüme ayrı arkamdan ayrı konuştuğunu bildiklerimden..Bunun uyumsuzluğunu yaşıyorum..

Prim sistemi çok çok iyi bir çok firmanın üzerinde.Ama insanın çalıştığı yer evinden daha fazla vakit geçirdiği bi yer.Ne ediyim ben parayı huzurum yoksa diyebiliyorum..

Bakalım gittiği yere kadar...

Birde çok yorulmamın ve işimle ilgili yan şeyleri yapmanında beni yorması cabası elbette..Müşteri girişleri,bandrol alımı filan.O bandrol listesi acayip karışık,bi düzene sokamadım gitti:)

Şimdilik işle ilgili haberlerim bu şekilde...İyi olur umarımm...