Ölüm...

Yaklaşık 2 haftadır hastanedeydi Aliye..

Güler yüzlü arkadaşımız,hayatı tozu dumana kadar hızlı ve kaliteli yaşayan,ardında bir kalp bile kırmadan tertemiz bir geçmiş bırakan güzelimiz..

Eşiyle çıktığı cumartesi gecesi eğlencesinde bir anda geçirdi..O an yığıldı yere.Ve başladı onun için tehlikeli saatler.72 saat kritik dendi önce..O gece hastaneye gittiğimizde eşimle gecenin 11i olmasına rağmen o kalabalık iyiliğinin göstergesiydi.

Tümçevremiz,arkadaşlarımız,ailelerimizden birileri vardı orada..Hastane bahçesini doldurmuştuk..Ağladık,ağlamanın fayda etmeyeceğini anlayınca dualarımıza başladık..

2 haftadır dualarımızdaydı Aliye.

Aslında kendimizi hazırlama evresimiydi bilemiyorum..

Yoğun bakıma kimse alınmaz kuraldır ya bu..Artık isteyen içeri girip görebiliyordu Aliyeyi..Doktorlar adeta kendinizi hazırlayın son kez görn diyorlardı..

Ve bu sabah acı haber geldi..

Yağan yağmur sanki onun içindi..

Bizim gözyaşlarımızdı..

Bu zamana kadar bir hık demeyen Aliye içindi..

Uyanıp kalktım ben şaka yaptım be deliler demesini beklediğimiz 29 yaşındaki arkadaşımız içindi.

Olmadı..

Kazanamadı..

Bizde kaybettik onla birlikte..

Onun gibi biri daha karşımıza çıkar mı bilemiyorum..

Güzel arkadaşım..Melekler hep seninle olsun..