31 Ocak 2011 Pazartesi

Babannemiz Gittii...

Diyorum.. Alya Derin Sönmez zaman: 21:54 1 Dusunce
Babannemiz gitti.Önce halamızda İstanbulda kalacak sonrada Umreye gidiyor halamızın kocası ve kayınvalidesi ile.Olan bize oldu tabi:)Mart 15e kadar yok..
Rahata alışmıştık saat 5 e gelirken Yengesi alır babanneye bırakırdı haftada 3 gün olduğu için kreş çok bölünmezdik.Şimdi bölünüyoruz..
Pazar nöbetim olduğunda mutlaka hafta içi izin kullanıyordum şimdi iznimi iptal ediyorum akşamları 18:30-19:00 gibi çıkarken 5den sonra çıkıyorum eğer araç teslimatım varsada Alyayı kreşden alıp işyerine gelicem aracı teslim edip çıkıcam..Çok yoğun ve koşturmalı olacak ama hayırlısı..Bu soğuklarda inşallah hasta olmayız..Bir pazar çalışıp bir pazar evde oturmaya devaaam...
Teyzemizin yanındayız...

Annen sevsin seni.Benim melek kızım şımarık kızım..
Tepeden tırnağa aşığım sana...



Teyzemiz bizi bankada görünce kısa süreli bir şok yaşadı ben izinliyim tabi..Alya koşarak teyzesinin yanına gitti,ona bir öpücük sonrada kucağında..

İyiki teyzoşumuz var..İyiki hemde..
O bizim canımız o bizim kanımız..Tırnağımın diğer yarısı..
Bu arada doğum günümüze sadece 18 gün kaldı..Tabi 16sında yapacağımızı düşünürsek 16 gün diyelim.. Biz çekirdek eilemiz evimizde küçük bir pasta 18inde keseceğiz..
Alyanın doğum günü pastası Caillou olacak.Az çok konsepti hazırladım..Keyifli geçeceğine inanıyorum...

Babannesine çıkan yoldan sola dönünce anne buydan hayıy diyen bana o yolu gösteren akıl küpüm..
Geleceğin çok güzel,bahtın çok açık olsun inşallah.
Allah seni hep iyilerle karşılaştırsın benim meleğim,prensesim..
Rabbimin hediyesi,bu dünyadaki yarım kızım..
Aşığım sana,bana sarılıp dudaklarınla öpmene...
Annesinin kuzusu kuzu kuzu kuzusu derken seninde guzu guzu anne guzu diye eşlik etmene...
Geçen akşam koltukta uyayakalan anneni uyandırmak için yanaklarına öpücük konduruşuna..
Anneciim demene...
Kucağımda uyumalarına..
O patates ayaklarina bezelye parmaklarına...
Seni çok seviyorum,şu an yanımda uyurken yazıyorum bunları..
Uyumamanı o kadar isterdimki annecim...


24 Ocak 2011 Pazartesi

Büyüyorsun Annem..

Diyorum.. Alya Derin Sönmez zaman: 00:10 0 Dusunce
Bebek arabasından düşen çocuğa,anne bak bebek düştü,uff oyyduu ..
Acıktığı zaman,anne mamamı yapee...
İstediği zaman teyşemi arasanaa yaa diyen..
Babasına babacimm kaykaya gidelim mi?
Bana kötü bakma diyen babannesine;sanna götü bakcam işte diyen..
Elibana,ohh iymi sıkıştırdığımda ohh iyi oldu diye göğsüyle oh çeken,
Gayyunun babasına,gayu babacini öptü diyen..
Alışveriş yaparken istediği kıyafetleri büyük özenle eline alıp anne bu çook güjel oydu,bunuda al diye tutturan..
Her sabah evden çıkana kadar ben ne yaptıysam aynısını yapmaya kalkan yani ojeyse oje,makyajsa makyaj;tokaysada koko diyip saçıma saldırması gibi..
Çantamda çalan telefonumu bulup annee bak tefefon,açimmi diye soran...
Saçımdaki tacı alıp kendi kafasına takan birde banada güjel oldu diyen..
Yan tarafımızda açılan otelin hemen dibinde diktiği bayrak için sevinip anne bak benim bayyağım diyen..
Evde şarkılar söyleyen,7ye kadar sayan,kıyafetlerini kendi seçen bir afacanım var..
Hangisini anlatayım bilemiyorum ama çok hızlı gelişiyor herşey..Uzun uzun cümlelerle sebep sonuç ilişkisi kurması bi felaket..
Suyumu ver diyor..Çabamı giydirsenee..Akkamı ver..Modumu giyim..Bende bakiym,bende geliyim,oturiym mi filan..
Benim gibi bıcır bıcır..5 dakika susmuyor..Maşallah..



Babamız hala gözdemiz..Çok seviyor,babasıyla olmaktan keyif alıyor.Yanında oturan bana öpiym Alya dediğimde cevabı şu şekilde oluyor.-Hayıyy babam öpcek..Ve hemen babasına gidip dudaklarına öpücük konduruyor..
Kıskanç mıyım,evet hemde fazlasıyla..
İnadına kardeş doğurcam diyorum;hayıyy ya diyor.Kardeş ne diyorum,bu diyor göbeğini göstererek..


Ve İstanbul..
Pazartesi gecesi gittiğim İstanbulda 4 günün nasıl geçtiğini anlatmama gerek yok sanırım..Tek kelimeyle berbattı..Aklımda her an kızım vardı.Çok özledim onu..
Kadıköyde kaldım,Altunizade Merkezde eğitim vardı.Otelden her sabah servisle geçtik eğitim merkezine.Akşamlarıda yakındaki Tepe Natuliusa geçtim yemek için..
Otel Kadıköyde sahilde temiz 3 yıldızlı bir oteldi.Bir çok şirketin anlaşmalı olduğu bir otel..Herşey gayet keyifli geçti..Gene bir akşamda Bostancıda hoş bir restoranda şirket yemeği vardı..Ben yemekten erken kalktım kafam ne ordaki alkolü,ne müziği ne de gereksiz muhabbeti kaldırdı..Kalkan bölge müdürümüzle otele döndüm..
Yıl sonundaki yurtdışı eğitimini düşünmeye başladım şimdiden..Alyasız yurtdışı..Bavuluma mı koysam ne etsem bilemiyorum.



Eğitimin son günü bir foto çekinmeden de olmazdı değilmi ?Kaliteli bir ekip,taze kan..Hep birlikte hedefe koşuyoruz bu sene...
Cuma akşamı beni almaya geldiklerinde babası ve babannesi ile Alya uyuyordu.1 saatlik uçuş bitmek bilmedi bana..Öptüm öptüm ama pek bir tepki vermedi..Eve geldiğimizde uyandı.Git dedi bana sadece..4 gündür görmediği annesine git dedi..Bana arkasını dönüp babasına sarıldı..Sonra gece bir baktım Alya benim göğsümde.Sırtımı kaşii dedi bana..
Bittiğim an..




12 Ocak 2011 Çarşamba

HerZaman Alya..

Diyorum.. Alya Derin Sönmez zaman: 23:46 1 Dusunce
Alya'nın hangi halini anlatsamki bilemedim..Büyüdü çok büyüdü..Hiç bir konuşmasına yetişemiyorum artık..

Hadi dedeni çağır mama yesin diyen babannesine damam diyip;dedeye gidip dedeee yemek hazzııırr demesine mi şaşırayım;

Yoksa dün izinliyken temizlik yapma derdindeyken bana anne anne diye seslenip buyayıda sil,pislenmiş demesine mi bilemiyorum..

Tek bildiğim herşeyi idrak ettiği ve tam net olarak konuşması..

Kreşe karşı bağlılığı had safhada.Arabayla binanın önüne gelince,yaşasın diyerek alkış yapıyor.Öğretmeni yada bakıcı ablaları açar açmaz kapıyı biz gelddikk diyor.Hemen onlara atlıyor..

Yemesi düzenli bu aralar.Benide bunaltmıyor,gözünü seviyim balık yağının :)Kreşdede öyleymiş,babanneside aynı şeyi söyledi.Artık bir yemek tabağını yiyor,kaseleri bırakalı çok oldu..Pütürlüyle savaşımız devam ediyor,keki,yaşpastayı ve patates cipsini isterse yiyor.İstemezse öğürüyor..Saldım bende,keyfi bilir.

Kapıları açıyor zil çaldığında,telefonu ise hiç kaçırmıyor.Babannesinde Tuğçelerle savaş içinde.Genelde Mertle kapışıyorlarmış,Mert küçük abi.Sağolsun Alyayı alttan almasa halimiz duman.O küçük,o kardeşin diyor babannesi;o da evet babanne Alya benim kardeşim diyor..

Yaşıtlarıylada aktiviteler değişti,koşturmalardan çok elinde kağıt kalemle çiz boya diyi birbirlerini gaza getiriyorlar.Geçenlerde arkadaşlarımıza geçmiştik,gecenin ilerleyen saatlerindeki halleri :)







Beni gördüğünde annecim geldi diyor,babasınada babacim..Arada bir bizim konuşmalarımızdan etkilenip kocacim diye kaptırıveriyor.Koptuğumuz anlar işte o zaman..

Burnunu çekiyoruz hala ancak artık öcü deyip hık yap dediğimizdede sümkürüp burnundakini yarım yamalak da olsa çıkarıyor.

Dünden bugüne birde nur topu gibi pişiğimiz var.O kadar dikkat edilmesine rağmen nasıl oluştu anlayamasakda daha iyi gibi.Kreşinde yıkıyorlar artık bez değişimlerinde poposunu.Bizde evde öyle.Daha söndü gibi..

Kreşinden çok memnun olduğumu söylememe gerekde yok sanırım.Haftada üç gün gidiyor,bu ay sonu babannemiz halamızın yanına gidecek sonrada Umreye filan derken 45-50 gün yok.Bu sürede kreşi 5 güne çıkarıyoruz.Şubat 1 itibariyle yani..Daha çok aktivite daha çok oyun demek elbette.Babannemiz burada olmadığı için benim de Alyanın doğum günü olduğu haftasonu full çalışmam gerektiği için(17sinden 22 şubata kadar iki arkadaşımız yurtdışına gidiyor)doğum gününü Alyanın kreşinde yapacağım.Bu kararı aldım.Bir güzel pasta biraz süsleme ve konsept olarak alacağım tabak,masa örtüsü filan beni çok heyecanlandırıyor..Güzel olacak inşallah.




3 gecedirde uyuyamıyoruz.Sanırım köpekdişlerini çıkarıyor gece babasının üzerine atlıyor,ağzını tutup acıyor diyerek.Dün akşamda babannede kaldık,gecenin yarımında bizi dikti ayağa.Calliou izleyecekmiş.Tabi nerde o saatte yumurcak.Babannesi hemen birçizgi film kanalı buldu Alyada 02,30a kadar izledi..Sonuç:Gündüz uyuyuklayan bir anne,yorgun bir babanne...



Çok mu yorgunum sahiden? :)






2 Ocak 2011 Pazar

Yeni Yıla da Girdik..

Diyorum.. Alya Derin Sönmez zaman: 23:36 0 Dusunce



Yine bi yılbaşı.Yine birlikte girdik..
İş çıkışı koştura koştura geldiğim babannemizde geldiğimde akşam masamız hazırdı.Hep birlikte oturduğumuz masamızda Alya ve Mert gene didiştiler,bizede malzeme çıktı..Koca bi sene daha didişecekler gözümüzaydın:)
Mertin bir şey yaptığı yok aslında bizim kız edepsiz..evet evet ciddi ciddi edepsiz..Merte karşı nedense hazımsız davranıyor çocuk neye ellese Alyanın gözü onda oluyor.Mertin hakkını korumak adınada olsa olaya müdahil olmuyoruz ki Alyada savunma mekanizması gelişmesin..Hem yenge hem anne tarafında olmak pek zor oluyor bu dakikalarda:)
-Yenge yaa Alyaya baksana kolamın içine ekmek attı diyen Mert' e karşı;Nee?Neeee?diye elindeki çatalla kızdığını belli eden bir Alya var karşımızda..Neyse en güzel tehlikesiz atışmaları böyle olsun emmi çocuklarının diyelim...
Alyayı 10 u geçerken uyuttuktan sonra başladık tombalamıza..En zevkli yanımız diyelim:)Ne kadar gitsede paracıklarım olsun aldığımız hazza değdi...
Ve yeni yıl..2011in ilk dakikalarında kestik yılbaşı pastamızı..Kolalarımızla yudumladık,koca bir yılı daha sağsalim geçirmenin sevincini ve hüznünü bir arada yaşadık..Geçirdiğimize sevindik,yaşlandığımıza üzüldük..Ama geçti gitti işte..
Dün dünde kaldı neticede de...
Ve Alyadan kalan bir video..En zevkliside onun başarısını izlemek oldu:)






31 Aralık 2010 Cuma

Karışık...

Diyorum.. Alya Derin Sönmez zaman: 02:05 0 Dusunce

Otomotivin en kötü kısmı elbette eğitimler..
Çok sık olup bi kaç olunca hele bide bir çocuğunuz varsa of poff durumları ortaya çıkıyor.18inde ilk eğitim var,17sinde gidip 21inde döneceğim kısmetse.Aklımda Alya,4 günüm onsuz nasıl geçerki??
Şimdiden karalar bağladım yaslardayım...Bi değnek değse ve eğitime başkası gitse...

Bugün Alyanın yılbaşı partisi vardı gözünde gözlükler kafasında şapkalar eğlencenin dibine vurmuşlar okulda.Sabah karşı ateşlenmesine rağmen başka bir arazı olmadığından gönderdik gene de;ki alışmasın hasta olupda yatmaya diye..Tembel teneke olmasın..
Düzenliiyor ateşini ölçtü öğretmenlerini ateş düşürücüsünü verdiler öğlende.37,5da syretmiş genel olarak..Şu an 35 sularında ben de yatabilirim demek oluyor bu...
Bu fotoğrafı babası babannesinde çekmiş geçen akşam görünce dayanamadım aldım hemen.Her hali ayrı bir güzel ayrı etkileyici..
Bugün zil çalmış,yengesi yine okuldan alıp babanneye bırakmıştı bugün.Babası filan otururlarken anne dellddii hadi baba addii demiş..Bir dakika oturamıyor,içeri girsemde kapıda kalıyor elinde montu.Hemen eve gelmek istiyor yada addi diye sokak istiyor.Henüz ayıramasamda bunu istiyor bişeler:))
Malum yarın yeni yıl biz gene kayınvalidemlerle kocaman aile yemeğinde olacağız.Sonrada tombalamıza oturup 2011e girmeyi bekleyeceğiz..2010 hiç bir şey almadı benden..Aksine güzel kızımızın büyümesine daha çok şahit olduk bu sene,bereketimiz bolluğumuz arttı,yeni bir araba aldık,yeni bir iş sahibi oldum,şükürler olsun Rabbime..
Şimdi herkese mesajım facede de yayınladığım üzre;
Yeni yılın kellere saç,hastasına ilaç,züğürte para,sıvacıya mala,işsize iş,dişsize diş,olmayana çocuk,üşüyene gocuk,çekemeyene anten,dengesize terazi,nazar değmişe hoca,evde kalmışa koca,dırdırcıya akıl,onu çekene sabır vermesini dilerim.İyi seneler;) :)))

28 Aralık 2010 Salı

Baaaydı...

Diyorum.. Alya Derin Sönmez zaman: 23:27 0 Dusunce

Her hali o kadar değişik o kadar farklı ki,gün geçtikçe ve biz bir önceki günnden daha farklı konuşmalarına hareketlerine şahit oldukça anlıyoruz bunu...
Babamızla konuşmalarımız karıcım-kocacım şeklinde olduğundan Alyanın babasına seslenmesi gocacaımmm şeklinde:)
Karıcımı söyleyemiyor onun yerine babasını çağırma stili babacim..
Bugün kreşe bırakırken kahvaltı yaptırmadım geç kaldığımdan dolayı.Öğretmenlerine söyledim Alya kahvaltı yaptırmadı lütfen yaptırın diye.Öğretmeninin kucağındaki Alyadan bize cevap;damam anne? :)Akşamları tam 18:30a kadar bırakmıyoruz hala kreşde.4 gibi okuldan çıkan yengesi gidip alıyor babannesine bırakıyor sağolsun.Yengesini görünce yanında Tuğçeler yoksa pek sevinmiyormuş ama Tuğçeler varsa Duğğçe diye koşup onları elinden tutup içeriye çağırıyomuş del dell diye..
Uzun zaman üzerine ben yıkadım onu.Babası yada babannesi yıkıyordu,pazar akşamı benimle bıcı bıcı yapmak isteyince aldım.Fıskiyeden suyu bana tutup ıslattiiim anneee diye bağırdı,su döktükçe ohhh ohh yaptı..
Sabahları evden çıkmalarımız tam bi facia oluyor artık.Giyindiğimiz halde 15 dakika kadar Alyanın Gayyu keyfini bekliyoruz.Kaka da yaparsa vay geldi halime durumunda oluyorum.
Bu akşam eve geldik,babamız erken gelmişti.Mutfaktaki sandalyenin üzerine çıktı her zamanki afacanlığıyla ileri geri sallanmaya başladı.Alya hayır Alya hayır derken,Alyaaaa diye bir cırlayıverdim..
O an birbirimize 10 saniye bakmışızdır..Ben bir boğa kızgınlığındayken onun babaaa diye sandalyeden inip babasının yanına koşup anne baaaydı(anne bağırdı) demesi herşeyi alt üst etti..Bağırmışım..Tühh bana:)
Şikayetlerimiz had safhada,dedeyi babanneye,babanneyi babaya,teyzeyi bana şikayet etme durumu mevcut..
Sanırım büyüyor..Büyoyoruz bizde onunla birlikte..

26 Aralık 2010 Pazar

Mutluyuz..

Diyorum.. Alya Derin Sönmez zaman: 12:45 0 Dusunce
Bugün pazar..Hava kırık.Kahvaltımızı yaptık,sıcacık evimizde ben bilgisayarda;baba kız da koyun koyuna uykuda.
Dün Alya Tuğçelerdeydi.Yani eltimde.Sabahtan bırakırken acaba dedim durur mu,ama içeri girer girmez beni bıraktı bay bay yaptı ve hemen uzaklaştı kapıdan.Bende geldim işe.
Gün içinde sürekli konuştuk eltimle.Alyanın keyfinin yerinde olduğunu çocuklarla oynadığını,mutlu olduğunu söyledi..
İçim rahat işyerinde yoğun yıl sonu kampanyalarını atlatmaya çalıştım bende.Bugün çalışmayacağımdan dolayı iş bırakmamaya çalıştım.
Babamızın sürpriziylede yoğun tempomdan 15 dakikalığına ayrıldım.Yılbaşı hediyesi ne zamandır istediğim dokunmatik telefonu almış gelmiş yanıma deli:)Samsung Wifi,beyaz.Uzun zamandır alırız almayız demiyordu ama bir anda almış gelmiş..Neye uğradığımı şaşırdım,bu jesti karşısında.Güle güle kullanayım inşallah:)
Akşamda iş çıkışı geçtik eltimlere.Alya gündüz sadece 1 saat uyumuş.Ayşegül Abla kucağına almış uyutmak için.Tuğçeden bilmişce bir şekilde'anne o öyle uyumazki,bırak ben uyutayım''cevabı gelmiş.Tuğçe ablasının yatağına yatmışlar birlikte sadece 1 dakika içinde Alya uyumuş:))Küçük anne tuğçe..

Alya keyfini bozdurmak istemiyor Mert de onun yanına yatmaya çalışırken babamız yakalıyor bu pozu...


Biz gittiğimizde hala birbirlerine doyamamışlardı.Biz çaylarımızı içerken onlar deli gibi oynuyorlardı topu topu 1 saatlik uykuyla duran Alya saat 10 a gelirken babasının kucağına baba eee eee diyerek oturdu:)Alya babasının kucağında,Tuğçeyle Mertde koltukta uyuya kaldı aynı dakikalarda..
Güzel bir akşamdı,Alya içinde güzel bir gün oldu..Devamını tekrar beklediğini söyleyerek bizi uğurladılar sağolsunlar...

----------------------------------------------------------------------

Ve bugün..Kahvaltıdan önce ..
Babakızın aşkı..Nispeti bu şekilde yansıdı fotoya..



Evlat aşk..
Evlat can..
Herşeyden öte..
İyiki varsın prensesim...İyiki varsınız..







17 Aralık 2010 Cuma

Kuzucuk..

Diyorum.. Alya Derin Sönmez zaman: 14:16 0 Dusunce

Nasıl seviyorum nasıl özlüyorum anlatamam..
Burnumda tütüyor sürekli,çok zor oluyor o anlarda çalışmak..Aklım hep onda.Gözümün önünde anne yaağğğ deyişi..Şımarması.dudağıma gelip öpmesi.O patates ayaklarını uzatıp öpp demesi,kreşde öğrendiği aç kapa oyununu yapması..Ali Babanın bir çiftliğini söylemesi,5e kadar sayıp 5 den sonra yedi-üç-on-attıı demesi..

Şu an yazarken bile çıldırıyorum.
Yeterince vakit ayıramadığımı düşünüyor bu sebeplede dolu dolu yaşıyorum her dakikayı.Sabah evden çıkarken son dakikaya kadar oynuyoruz onunla,makyaj yapmakla harcamıyorum o değerli vaktimi.Hazırlanıp sadece göz altı kapatıcımı sürüyorum.Sonra da ya babanneye yada kreşe bırakıp işe geçiyorum.A-B-C noktalarını düşünelim.A noktasında oturuyorum, B noktasında çalışıyorum,C noktasında babannemiz oturuyor ve merkez orası zaten.Her gün önce A noktasından C ye geliyorum,sonra B ye geçiyorum.Akşamda yine önce B den çıkıp önce A ya sonra Cye geçiyorum..Yol ve koşuşturma yoruyor zaten.Araba olmasa bu tempo beni ne ederdi hiç bilemiyorum...Babamız işe daha erken başlamak durumunda olduğundan o çoğu zaman kendi gidiyor..Bende şirkete arka kapıdan girip önce lavaboda makyajımı yapıyorum,sonra mesaiye başlıyorum;)
Alya artık koca kız oldu..Her dediğimizi diyor,cümleler kuruyor kendini ifade ediyor.Kreş çok çok yaradı ona.İletişimi zaten çok güçlüydü,dahada güçlendi.Öğretmenleri için Alya bir değişik.Kreşin maskotu imiş.Gerçekten de ırakırken hissediyorum bunu gururluyum..Şirinliği sempatisiyle hepsinin gönlünü kazanmış,sıcak kanlı güleç kızım benim..
Kreşde oynadığı oyunları evde tekrarlıyor,şarkıları söylüyor.bizimde katılmamızı alkışlaa anne diyerek istiyor.Sorularımıza cevap veriyor,geçende küpesi düşmüş.Alya küpen nerde dedim;gelen cevap;güpe duğçe alldı..Hımm...Küpesinin arkası düşmüş,Tuğçe ablasıda küpesini kaybetmesin diye kulağndan almış..
Zaten artık altın değil gümüş nazar boncuğu aldım.Halkası vardı altın tekini kaybetti,top küpesini takmıştık onunda teki kayıp.Babamız hemen el koydu bu duruma gümüş alarak..
Sevindirici diğer bir gelişmede katı gıdalara olan sempatisi.Keki yiyor artık koparıp koparıp.Helvayıda.Tatlıyı tüketmeyi daha çok seviyor.İştahı da yerinde bir kaç gündür.Balık yağını kullanmaya devam..
Birde mekan tanımaları..Arabamızı tanıyıp ona koşması yanında beklemesi filan.22 aylık bir çocuk için gayet normal değil mi? :)

13 Aralık 2010 Pazartesi

Ölüm...

Diyorum.. Alya Derin Sönmez zaman: 13:19 0 Dusunce

Yaklaşık 2 haftadır hastanedeydi Aliye..
Güler yüzlü arkadaşımız,hayatı tozu dumana kadar hızlı ve kaliteli yaşayan,ardında bir kalp bile kırmadan tertemiz bir geçmiş bırakan güzelimiz..
Eşiyle çıktığı cumartesi gecesi eğlencesinde bir anda geçirdi..O an yığıldı yere.Ve başladı onun için tehlikeli saatler.72 saat kritik dendi önce..O gece hastaneye gittiğimizde eşimle gecenin 11i olmasına rağmen o kalabalık iyiliğinin göstergesiydi.
Tümçevremiz,arkadaşlarımız,ailelerimizden birileri vardı orada..Hastane bahçesini doldurmuştuk..Ağladık,ağlamanın fayda etmeyeceğini anlayınca dualarımıza başladık..
2 haftadır dualarımızdaydı Aliye.
Aslında kendimizi hazırlama evresimiydi bilemiyorum..
Yoğun bakıma kimse alınmaz kuraldır ya bu..Artık isteyen içeri girip görebiliyordu Aliyeyi..Doktorlar adeta kendinizi hazırlayın son kez görn diyorlardı..
Ve bu sabah acı haber geldi..
Yağan yağmur sanki onun içindi..
Bizim gözyaşlarımızdı..
Bu zamana kadar bir hık demeyen Aliye içindi..
Uyanıp kalktım ben şaka yaptım be deliler demesini beklediğimiz 29 yaşındaki arkadaşımız içindi.
Olmadı..
Kazanamadı..
Bizde kaybettik onla birlikte..
Onun gibi biri daha karşımıza çıkar mı bilemiyorum..
Güzel arkadaşım..Melekler hep seninle olsun..

11 Aralık 2010 Cumartesi

Makinemiz Yok..

Diyorum.. Alya Derin Sönmez zaman: 03:22 0 Dusunce
Fotoğraf makinemi evin içinde kaybedince hem foto çekemiyorum hemde olanlarla yetinmek zorunda kalıyorum.Ne ediyim? :) Bu soğuk havada içimiz ısınsın bari diyerek koydum bu fotoyu..
Bizden haberler çok güzel:nazar boncuğu:
Alyanın yadırgama evresi geçti gene,kreşinde mutlu.Öğretmeninin boynuna atılması var ki hele beni sinir eden..Neyse orada mutlu olası yeterli benim için..Artık koşa koşa içeriye giriyor,elindeki oyuncağını götürerek göstererek.
Zaten kreşin en küçüğü olduğu için 2008lerle aynı sınıfta Alya.Bu onun için inanılmaz faydalı oldu farkı fark ediyorum..Çok dillendi söylemediği yok gibi..
Geçende telsiz telefonu almış,yenge Alya getir bana onu kızım diyince gelmiş 'yeyine kooodum ' demiş:)
Gayyyyusunu izlerken sesi kısıksa eğer Alyadan bir ses ' annneee sesini aç'...
Alya ne yaptın bugün okulda kızım diyen annesine 'hhhiiiiççç' diyen bi çocuk oldu.. :)
Annesi gibi laf çok maşallah...
Pazar günü çalıştığım için perşembe izinliydim birlikte temizlik yaptık ana kız.Çok zevkliydi,ikimizin başında taçlar elimizde bezler.Ona gardropun köşeleri ve kapının alt kirişlerini sildirdim.Yalap şap oldu ama olsun en azından tozu kalmadı:)))
Oyunlar oynadık birlikte temizlik yaptık.11 gibi yattık birlikte ben 12de kalktım.O uyurken diğer işlerimi toparlıyım dedim ütülerimi yaptım.Evimi sildim.Yemeklerimi yaptım.Kuzum saat 3ü geçiyordu uyandığında.Gayyusunu izledik,güldük birlikte laf atarak gayyuya..
Hava güzel olmasına rağmen canım hiç dışarıya çıkmak istemedi çok özlemişim evimi.Kızımla sere serpe uzanıp televizyon izlemeyi sorumsuzca..
Akşama babamız geldi,yemeğimizi yedik birlikte.Tatlımızı da çayımızla hallettik..Güzel bir gündü.Özlediğim bir gündü..Bu pazarda ailece keyfini çıkarırız umarım..
Gelelim işe..Fasülyenin faydalarına der gibi oldu ama..
Araç satış çok zevkli,iletişimde olmak;onları birer araç sahibi yaparken o heyecanı paylaşmak..Kapıdan girdikleri ilk andan sonra hayatlarında olmak.Aracı anlatmak,test sürüşüne çıkmak..Sonrasında bir çay içerken birlikte kredi koşullarından bahsetmek..Sonrada O satış sözleşmesini imzalamak..Nufus cüzdanını alıp kapora almak..İşlemlerin başlaması,kredinin girilmesi,evrakların tamamlanması,faturanın kesilmesi.Plakanın çıkarılması..Ve araç teslimatı..Aracı a dan z ye her donanımıyla anlatıp anahtar parasının alınarak müşterinin gönderilmesi.Ertesi gün elinde bir yaşpasta yada baklavayla gelmeside ayrı bir güzellik..Sanki anahtar parasını bırakan o kişi değil gibi..Sonra güzel süren sotluklar..
İşimi çok seviyorum..Ama çalıştığım yeri değil.Hala alışamadım.Hala zorlanıyorum..Belkide onlar gibi olamadığım için.Dedikoduyu sevmiyorum,sadece işimin başındayım.Çenem işim için çalışıyor,işim için muhabbet ediyorum çoğunlukla..Bir iki kişi var,satış müdürmüz ve satış ekibimizle gayet iyiz ancak iletişim çok çok az.Didişme ve höt höt genelde bizim şirkette.Neler değiştirebilirim diyorum ama insanın ailesinden alamadığını ben nasıl bu yaşlarından sonra vereyim..1.5 aydır çalışıyorum ama psikolojik olarak acayi etkileniyorum.Geçende bi konuşayım dedim,ocakta çıkacağımı söyliyim satış müdürüne..Sonra dedim ne için,kim için..Anormal olan ben değilim ki,onlar..
Bir ortam var,birbirlerine güvenmeyen birbirleri hakkında sürekli konuşan ancak yanyana geldiklerindede toz kondurmayan..O birbirleriyle ilgili şikayetlerini satış müdürüne anlatırken hallerini gördüğüm için belkide ikili oynamalarını midem almıyor..İyi olabilirler ki o da tartışır.ama ben korkarım öyle insanlardan,ki hayatım boyuncada uzak durmuşumdur yüzüme ayrı arkamdan ayrı konuştuğunu bildiklerimden..Bunun uyumsuzluğunu yaşıyorum..
Prim sistemi çok çok iyi bir çok firmanın üzerinde.Ama insanın çalıştığı yer evinden daha fazla vakit geçirdiği bi yer.Ne ediyim ben parayı huzurum yoksa diyebiliyorum..
Bakalım gittiği yere kadar...
Birde çok yorulmamın ve işimle ilgili yan şeyleri yapmanında beni yorması cabası elbette..Müşteri girişleri,bandrol alımı filan.O bandrol listesi acayip karışık,bi düzene sokamadım gitti:)
Şimdilik işle ilgili haberlerim bu şekilde...İyi olur umarımm...
Blog Widget by LinkWithin

Beni Sevenler:)

Kimler Gelmiş??